Brzeg, Małujowice i Grodków 2018

Brzeg, Małujowice i Grodków oraz kolejne zajęcia teoretyczne, tak wyglądał ostatni na kursie przewodnickim. Zapraszamy do lektury relacji.

Z życia Świat Gór:

Relacja miała być wczoraj bowiem chodzi o kurs, ale jest tak obszerna że trochę zeszło z je pisaniem. Tak więc wrzucamy ją dziś. Ubiegły weekend dla kandydatów na Przewodników Terenowych po Województwie Opolskim był bardzo aktywny. W sobotę odbyły się kolejne zajęcia teoretyczne, natomiast w niedzielę miała miejsce pierwsza wycieczka szkoleniowa. W ramach wycieczki odwiedziliśmy Grodków, Małujowice i Brzeg.

Tymczasem zapraszamy do czytania naszych relacji, komentowania ich, a także udostępniania. Niech Wasi znajomi również dowiedzą się o naszym blogu Świat Gór. Zapraszamy także na nasz profil na Facebooku oraz na Instagramie.

Relacja:

Sobota tradycyjnie o godzinie 9:00 spotykamy się w siedzibie Wyższej Szkoły Teologiczno-Humanistycznej na zajęciach teoretycznych. Na początek zgodnie z planem będziemy mieli dwa bloki zajęć z ochrony przyrody z Zbyszkiem Błauciakiem.

W trakcie zajęć Zbyszek przedstawił nam kolejne zagadnienia związane z najważniejszymi roślinami Śląska Opolskiego, a także związane z ptakami i innymi ważnymi zwierzętami Województwa Opolskiego. Były to nasze ostatnie zajęcia razem z Zbyszkiem, ale dostaliśmy propozycję, że Zbyszek przeprowadzi dla nas jeszcze dwa bloki zajęć dla chętnych. Tak więc to nie koniec przyrody.

Zbyszek Błauciak.

Po ochronie przyrody zajęcia z zakresu psychologii i socjologii poprowadziła Adriana Kołek-Jaromin, która opowiedziała nam w jaki sposób komunikować się z grupą, jak poprawnie się wypowiadać oraz jak łagodzić sytuacje konfliktowe.

Dodatkowo Pani Adriana zorganizowała nam ciekawe zajęcia praktyczne podczas których przećwiczyliśmy organizację wycieczki w grupie różnych osób (był buntownik, lider, śmieszek, itp.). Grupa musiała dogadać się w sprawie organizacji wyjazdu za granicę, a następnie odgadnąć kto ma jaką rolę.

Adriana Kołek-Jaromin.

Ćwiczenie praktyczne.

Ćwiczenie praktyczne.

Ćwiczenie praktyczne.

Świat Gór.

Ostatnie zajęcia w tym dniu poprowadził Marcin Nowak, który tym razem przygotował dla nas wykłady z zakresu architektury sakralnej. Poznaliśmy różnego rodzaju ciekawostki z zakresu budowy kościoła jak np. skarpy, archiwolty, etc., a także dowiedzieliśmy się jakiego rodzaju dachy wyróżniamy.

Na tym jednak nie zakończyliśmy bowiem Marcin ponadto przedstawił nam prezentację na temat historii kultury oraz na temat Śląskiego Rembrandta czyli Michaela Willmana.

Marcin Nowak.

Kursanci.

Marcin Nowak.

Gosia, Grzesiu i Asia.

Tak minęła nam sobota natomiast na niedzielę zaplanowaną mieliśmy pierwszą wycieczkę szkoleniową w ramach kursu. Na początek jednak kilka informacji odnośnie samych wyjazdów.

Zgodnie z regulaminem kursu wszystkie wycieczki mają być poprowadzone przez samych kursantów, jednak pod nadzorem licencjonowanych przewodników. W trakcie wycieczek kursanci mają poznać metodykę i technikę prowadzenia grup, zaznajomić się z pracą z mikrofonem, a także co chyba najważniejsze poznać najważniejsze atrakcje Województwa Opolskiego.

Na pierwszą wycieczkę organizatorzy wybrali wyjazd do Grodkowa, Małujowic i Brzegu, a w losowaniu wycieczka ta przypadła Danucie Biniek, Małgorzacie Boreckiej-Wanat oraz Wiesławowi Malarzowi. Ponadto zgodnie z planem wycieczki odwiedzić mieliśmy jeszcze Bąków, Młodoszowice oraz Lewin Brzeski.

W wycieczce dodatkowo mogli wziąć udział członkowie i sympatycy Oddziału PTTK Tryton w Nysie za symboliczną cenę 20 zł. Na wszystkie kolejne wycieczki również będzie można się zapisać, za tą samą kwotę. A informacje o wyjazdach będą pojawiały się na naszym profilu na Facebooku.

Spotykamy się więc w niedzielę (4.03) kilka minut przed godziną 8:00 w tradycyjnym punkcie rozpoczynania wycieczek Oddziału PTTK Tryton, czyli w Nysie przy ulicy Kolejowej. Po kilku chwilach podjeżdża autobus, wsiadamy i ruszamy w stronę Grodkowa.

Na początku Marcin Nowak, który razem z Jarkiem Srębaczem będzie nadzorował pracę kandydatów dzisiaj, robi krótki instruktaż dla wszystkich kursantów. Kierujemy się w stronę Grodkowa, a miejsce na pilotce zajmuje Wiesław Malarz, który za zadanie będzie miał opowiedzieć grupie o najważniejszych atrakcjach na drodze z Nysy do Grodkowa, a także oprowadzić po samej miejscowości.

Docieramy do Grodkowa na początek podjeżdżamy pod bardzo ciekawą atrakcję jaką jest wiatrak typu holenderskiego, który niestety jest dziś trochę zaniedbany choć jakiś czas temu w środku znajdowała się kawiarnia.

Następnie kierujemy się autokarem w stronę rynku, ten natomiast zatrzymuje się w pobliżu murów miejskich oraz wieży bramy Ziębickiej. Wysiadamy i ruszamy na zwiedzanie miasta rozpoczynając oczywiście od murów i wspomnianej wieży.

Brama Ziębicka w Grodkowie to średniowieczna brama miejska położona w zachodniej części Grodkowa, przy ul. Warszawskiej czyli przy deptaku miasta, obok kościoła farnego Św. Michała Archanioła. Wieża bramna zbudowana została najprawdopodobniej w I połowie XIV wieku, a później odnowiona w XIX i XX stuleciu. Brama wraz z wysoką wieżą została zbudowana z cegły o układzie polskim. Z każdej strony wieży znajdują się po dwa okienka strzelnicze.

Brama Ziębicka jest elementem średniowiecznych obwarowań Grodkowa. Mury wzniesione z kamienia narzutowego zaczęły powstawać w latach 1296-1301, za panowania księcia świdnickiego Bolka I. Później mury otoczono fosą, a w połowie XIV wieku zostały dodatkowo nadbudowane i wzmocnione bramami wjazdowymi. Na początku XVII wieku wieże zyskały renesansowy wygląd.

Mury i wieża bramna.

Następnie ruszamy w stronę znajdującego się w pobliżu Kościoła św. Michała Archanioła, przed którym zatrzymujemy się na dłuższą chwilę aby wysłuchać historii tego miejsca, a także przejść pierwszy test z zakresu architektury który organizuje nam Marcin. W tym samym czasie dobiega końca msza święta, tuż po której wchodzimy do wnętrza kościoła, które robi wrażenie.

Pierwszy kościół farny w Grodkowie został wybudowany około 1268 roku. Była to mała, murowana budowla jednonawowa bez kaplic. W 1363 roku fara została rozbudowana, stara świątynia stała się prezbiterium, do którego dobudowano nawę główną i dwie nawy boczne. Obok kościoła wybudowano też dzwonnicę. Do 1473 roku kościół w Grodkowie nosił wezwanie Najświętszej Marii Panny.

Kościół w Grodkowie wielokrotnie był niszczony przez pożary i działania wojenne, mocno został naruszony podczas wojny 30-letniej. W wieku XVII kościół przebudowywano, a w 1893 roku dokonano regotyzacji świątyni.

Kościół posiada wczesnogotyckie prezbiterium pochodzące z XIII wieku, a przy nim znajduje się zachrystia z przełomu XV i XVI wieku. Późnobarokowy ołtarz główny ufundowany został w 1729 roku przez księdza Henryka Schmidta, a wykonany przez rzeźbiarza Michała Kosslera z Niemodlina i malarza Melchiora Franciszka Ansi. Ponadto w kościele znajduje się barokowa chrzcielnica, barokowy prospekt organowy i dzwon, który był przelany w 1833 roku i umieszczony ponad prezbiterium. Obok kościoła wznosi się wieża Bramy Ziębickiej – fragment średniowiecznych obwarowań miejskich.

Wycieczki.

Kościół św. Michała Archanioła.

Kościół św. Michała Archanioła.

Kościół św. Michała Archanioła.

Wnętrze kościoła.

Wiesław Malarz w akcji.

Sklepienia kościoła.

Pamiątka po biskupie Sebastianie Rostocku.

Wychodzimy z kościoła i ruszamy na Grodkowski rynek gdzie znajduje się przepiękny późnoklasycystyczny ratusz, przed którym znajduje się również pomnik wybitnego kompozytora Józefa Elsnera.

Pierwszy Ratusz w Grodkowie na Opolszczyźnie wzniesiony został zapewne już w XIV, a może w XV wieku. Spalony w 1549 roku, szybko, bo już w 1555 roku został odbudowany staraniem biskupa Baltazara Promnitza. W 1833 roku budowla ponownie uległa spaleniu, a było to podczas największego pożaru w mieście.

Obecny, niezwykle okazały Ratusz wzniesiony został w 1840 roku, z zachowaniem pierwotnej wieży. Zaprojektował go architekt Philipp z Opola. Jest to budowla późnoklasycystyczna, z wieżą gotycko-renesansową, wysoką na 36 metrów. W dolnych kondygnacjach jest ona czworoboczna, zaś wyżej przechodzi w ośmioboczną, z galeryjką.

Poza wieżą ze starego ratusza, zachowały się do dziś: gotycki, ostrołukowy portal w północnej części budowli oraz gotyckie sklepienia kolebkowe i sale przyziemia.

Ratusz w Grodkowie stoi pośrodku niemałego Rynku i stanowi jego najważniejszą ozdobę. W sieni wmurowano tablicę z herbem biskupa Baltazara Promnitza i inskrypcją dotyczącą odbudowy Ratusza w 1551 roku. Wewnątrz mieści się Urząd Stanu Cywilnego. Niedaleko Ratusza stoi kościół Św. Michała Archanioła.

Józef Elsner urodził się 1 czerwca 1769 r. w Grodkowie, zmarł 18 kwietnia 1854 w Warszawie. Był polskim kompozytorem narodowości niemieckiej, nauczycielem oraz działaczem kultury muzycznej.

Dla uczczenia J. Elsnera w 1974 r. został odsłonięty jego pomnik. Na kamiennej prostokątnej podstawie, na której widnieje nazwisko kompozytora oraz rok jego urodzenia i śmierci, umieszczone zostało jego popiersie. Pomnik usytuowany jest na rynku przed ratuszem.

Również tutaj, w Grodkowie, obchodzone są corocznie Dni Elsnerowskie, w ramach których odbywają się koncerty i prelekcje poświęcone nie tylko Józefowi Elsnerowi, ale także innym wybitnym polskim kompozytorom.

Pomnik Elsnera.

Ratusz w Grodkowie.

Rynek w Grodkowie.

Dalej kierujemy się w stronę wieży bramy Lewińskiej przy której znajduje się również dom Józefa Elsnera, przy wieży robimy sobie pamiątkowe zdjęcie, a następnie wzdłuż murów kierujemy się w stronę kościoła ewangelickiego, a raczej tego co z niego pozostało. Kościół znajduje się w ruinie i według informacji już wkrótce ma zostać wyburzony.

W 1766 roku założono w Grodkowie gminę ewangelicką i wzniesiony został kościół, który uległ zniszczeniu. Budowa obecnego rozpoczęła się w 1845 roku. Zaraz po zakończeniu działań wojennych, w 1946 roku odprawiano tu nabożeństwa katolickie. gdy przywrócono do stanu używalności świątynię katolicką, kościół ponownie przejęli ewangelicy. Jednak z uwagi na ciągle malejącą ich liczbę, po kilkunastu latach zaprzestano odprawiania nabożeństw. Od tego czasu kościół pozostał opuszczony i zamknięty.

Wieża bramy Lewińskiej.

Dom Elsnera.

Wspólne zdjęcie.

Kościół Ewangelicki.

Następnie wracamy w stronę rynku, osobiście przechodzę jeszcze tuż obok kamienicy na której znajdują się zabytkowe herby Księstwa Nyskiego, bowiem kiedyś Grodków wchodził w skład księstwa Biskupów Wrocławskich.

Na tym nasza wycieczka po Grodkowie dobiega końca. Wracamy do naszego autobusu i zgodnie z planem teraz udamy się do Bąkowa i Młodoszowic. Jednak w samym autobusie pada propozycja zorganizowania przerwy na tzw. „toaletę”, która przeważa i plan naszej wycieczki ulega zmianie. Po przerwie ruszamy w stronę Małujowic gdzie na godzinę 10:30 mamy zarezerwowane zwiedzanie kościoła.

Herby Księstwa.

Do Małujowic docieramy o godzinie 11:00, tak więc z delikatnym opóźnieniem, chwilę czekamy na kościelnego który ma nam otworzyć kościół. Nim ten do nas dotrze Marcin organizuje dla kursantów kolejne zadania w zakresie architektury sakralnej.

Małujowice to bardzo ciekawa miejscowość. Niewielka wieś, która odegrała wielką rolę w historii całego Śląska, mowa oczywiście o bitwie pod Małujowicami. Ponadto znajduje się tutaj kościół z przepięknymi polichromiami przedstawiającymi sceny biblijne. Jest to przykład tzw. biblii pauperum, czyli biblii dla ubogich.

Po chwili dociera do nas kościelny, który wpuszcza nas do wnętrza kościoła. Wchodząc do środka można powiedzieć, że szczęka opada, bowiem polichromie robią ogromne wrażenie. W środku spędzamy dłuższą chwilę, kol. Wiesław Malarz opowiada historię tego miejsca, a nasi opiekunowie wskazują nam poszczególne sceny biblijne.

 

Kościół Św. Jakuba Apostoła w Małujowicach zbudowany został w 1250 roku pod wezwaniem NMP, a rozbudowano w I połowie XIV wieku. W tym samym stuleciu powstały bogate polichromie wczesnogotyckie wykonane przez artystę ze szkoły praskiej. Znajdowały się na ówczesnym stropie nawy kościoła, a dziś widoczne są na strychu, bowiem nieco później powstał drewniany sufit obniżający nawę.

Na początku XV wieku powstała wieża, a ściany i sufit pokryto nową serią polichromii o tematyce biblijnej. W 1500 roku zbudowano nowy strop w nawie, złożony z ponad 600 desek o barwnych ornamentach roślinnych, zwierzęcych i heraldycznych. Od tego czasu w kościele w Małujowicach nie prowadzono większych prac budowlanych.

W 1817 roku, w czasach, gdy kościołem opiekowali się ewangelicy, wszystkie malowidła przykryto tynkiem. W latach 60-tych XIX wieku tynk w nawie głównej skuto, a polichromie poddano niezbyt fachowej restauracji. W 1945 roku kościół przejęli katolicy, a w 1964 roku odkryto pod tynkiem na strychu najstarsze polichromie.

Obecnie kościół w Małujowicach ma jeden z najbogatszych w Polsce cykli gotyckich malowideł ściennych, które robią niemałe wrażenie na zwiedzających. Bardzo cenny i piękny jest też gotycki, bogato rzeźbiony portal w głównym wejściu świątyni.

Kościół św. Jakuba Apostoła Małujowice.

Portal wejściowy.

Wnętrze.

Ciekawostka Mojżesz z rogami.

Wnętrze.

Marcin z bloga Globtroters - nowa współpraca.

Kończymy zwiedzanie kościoła, wychodzimy, wsiadamy do autobusu i ruszamy w stronę Brzegu. W drodze do Brzegu Marcin przedstawia nam historię bitwy pod Małujowicami, a po kilku minutach docieramy już do pierwszej atrakcji, którą będziemy zwiedzać. Jest nią cmentarz żydowski.

Pod Małujowicami 10 kwietnia 1741 r., rozegrała się słynna bitwa z okresu I wojny śląskiej, pomiędzy Austriakami, a Prusakami, którzy zapragnęli przyłączenia austriackiego wtedy Śląska, do Prus.

Młody wtedy król Prus, Fryderyk II wraz z feldmarszałkiem von Schwerinem stawili czoło amii austriackiej dowodzonej przez feldmarszałka von Neipperga. Pruski monarcha nie wykorzystał możliwości zaskoczenia przeciwnika, co spowodowało atak austriackiej konnicy, która ominąwszy atak grenadierów, rozbiła prawe skrzydło pruskiej armii, która, w popłochu, zaczęła opuszczać miejsce bitwy.

Znajdował się tam również Fryderyk II, który po namowie von Schwerina, opuścił bitwę i skierował się w stronę Opola. Feldmarszałek, widząc nieudolność dowódczą króla, sam podjął się dowodzenia, co sprawiło, że ponownie sformował bojowe szyki wśród grenadierów i piechoty. Prusacy z dużym impetem zaatakowali armię von Neipperga. Wolno odpierający atak Austriacy, nie poradzili sobie z ciągłym ostrzałem, co sprawiło, że odtrąbiono sygnał do odwrotu.

W bitwie zginęło ok. 4,7 tys. Prusaków oraz ok. 4,5 tys. żołnierzy austriackich. Bitwa ta była początkiem kilkuletniej wojny, która miała zakończyć się prawie dwustuletnim panowaniem Prusaków na terenie Śląska. Bitwa miała też znaczenie polityczne, gdyż potwierdziła militarne aspiracje Prus do roli mocarstwa w Europie.

Kilka dni po niej Fryderyk II, kazał zbombardować bezbronny wówczas Brzeg, gdzie zniszczono wtedy znaczną część miasta. Rok później we Wrocławiu 11 czerwca 1742 r. podpisano układ pokojowy, który zakończył I wojnę śląską. Obecnie bitwę upamiętnia pamiątkowa tablica informacyjna, znajdująca się obok kościoła św. Jakuba w Małujowicach.

Cmentarz żydowski w Brzegu

Żydowska nekropolia znajduje się w Brzegu, przy ul. Makarskiego obok rzymskokatolickiego kościoła pw. Miłosierdzia Bożego, przy zjeździe z obwodnicy miasta na wysokości wsi Żłobizna. Teren pod cmentarz został zakupiony w 1798 roku, ale pierwszy pochówek nastąpił dopiero w 1801 roku. Ostatni pochówek odbył się w 1937 roku.

Cmentarz zajmuje powierzchnię około 0,5 ha, znajduje się na nim 80 macew, z których najstarsza pochodzi z 1807. 85% macew wykonana jest z sudeckiego piaskowca, resztę wykuto z marmuru ze Sławniowic, a jeden nagrobek z granitu strzelińskiego. Na cmentarz wchodzi się przez furtkę ze specjalnie wkomponowaną w nią gwiazdą Dawida.

Wejście na cmentarz żydowski.

Cmentarz żydowski.

Dalej ruszamy autobusem pod dworzec kolejowy, gdzie wysiadamy i stąd właśnie wyruszymy na zwiedzanie miasta. Po samym Brzegu oprowadzać nas będzie Danuta Biniek, czyli kandydatka na Przewodnika Terenowego po Województwie Opolskim.

Wchodzimy do wewnątrz dworca, gdzie Marcin z Jarkiem opowiadają kilka ciekawostek z nim związanych. Wychodzimy także na perony, gdzie kol. Łukasz Jasek opowiada nam ciekawostki związane z św. Katarzyną i samym dworcem.

Łukasz Jasek w akcji.

Następnie ruszamy spacerem wzdłuż ulicy Piastowskiej w stronę restauracji Brzeskiej gdzie na godzinę 13:00 mamy zarezerwowany obiad. Tak więc przed nami przerwa obiadowa. Przed godziną 14:00 kończymy naszą przerwę i ruszamy na dalsze zwiedzanie Brzegu, przed nami pierwsza atrakcja jaką jest Kościół św. Mikołaja.

Przed kościołem jednak czeka na nas kolejne zadanie terenowe, jakie przygotował Marcin. Tym razem jednak nie chodzi o architekturę, lecz o zorientowanie mapy z kompasem i wskazanie wybranych przez Marcina obiektów i kierunku ich usytuowania. Ponadto Marcin przekazuje nam kilka ciekawostek jak poradzić sobie z orientacją w mieście gdy nie mamy ze sobą kompasu.

Po zabawie wchodzimy do wnętrza kościoła, gdzie omawiamy jego architekturę i układ. Udaje nam się także wejść do zakrystii w której znajdują się przepiękne polichromie.

W pobliżu ulicy Długiej, niedaleko Ratusza w Brzegu stoi okazała, gotycka bazylika trzynawowa. To kościół Św. Mikołaja wzniesiony w latach 1370-1417. W II połowie XIX wieku podwyższono wieże kościoła.

Z zachowanych zabytków kościelnych wymienić można: epitafia mieszczańskie, gotycki tryptyk z 1500 roku czy wspaniałe polichromie gotyckie. To właśnie w tej świątyni rozpoczyna się Szlak Polichromii Brzeskich, biegnący dalej poprzez okoliczne miejscowości.

Ostatnimi laty otoczenie kościoła Św. Mikołaja w Brzegu zostało zrewitalizowane i teraz jest to bardzo przyjemne, spacerowe miejsce, w którym można też odpocząć na ławeczkach.

Marcin organizuje kolejne ćwiczenie.

Kolejne ćwiczenie.

Wnętrze kościoła.

Polichromie.

Kościół św. Mikołaja.

Kościół św. Mikołaja.

Wychodzimy z kościoła i ruszamy w dalszą drogę. Kierujemy się w stronę Brzeskiego rynku, gdzie kol. Danuta Biniek opowie nam o ciekawych kamienicach w których znajdują się tzw. malowane okna. Następnie grupa udaje się zobaczyć miejsce, w którym Fryderyk II zgubił swoją czapkę wracając z pola bitwy pod Małujowicami.

Ja natomiast znikam na chwilę, aby w międzyczasie skorzystać z toalety, a następnie zrealizować pewien założony plan zgodnie z którym podczas wycieczki miałem dostać zawału serca, aby sprawdzić jak kursanci się zachowają. Szybka reakcja i wezwanie pogotowia przez kursantów spowodowała jednak moje uzdrowienie.

Możemy ruszać dalej. Podchodzimy także przed wejście do punktu informacji turystycznej znajdującej się w ratuszu. Sam ratusz jest obecnie w remoncie i za bardzo nie ma, jak podziwiać jego architekturę. Dlatego też ruszamy w dalszą drogę zatrzymujemy się przy przejściu dla pieszych, gdzie kol. Jarosław Srębacz opowie nam o moście piastowskim, a następnie kierujemy się w stronę Brzeskiej synagogi, przy której zaś kol. Danuta Biniek opowie nam ciekawostki z nią związane.

Rynek w Brzegu to reprezentacyjny, ładnie odnowiony plac miasta, znacznych rozmiarów, przyozdobiony zielenią. W centralnej części Rynku stoi okazały, renesansowy Ratusz, wybudowany w latach 1570-77. To dzieło włoskiego architekta Jakuba Parra.

Prócz pięknego wyglądu zewnętrznego i krużganków od strony ulicy Wojska Polskiego, budynek kryje ciekawe, zabytkowe sale – Stropową z 1648 roku i Rajców z 1746 roku. W ciągu tygodnia Ratusz w Brzegu można zwiedzać bez przeszkód, w soboty natomiast około godziny 14.00 ułatwia to klucznik, z którym można m.in. wejść na wieżę, by stąd podziwiać panoramę miasta.

Most „Piastowski” w Brzegu to cenny zabytek polskiej myśli inżynieryjnej. Most drogowy „Piastowski” nad rzeką Odrą wzniesiono w latach 1953-1954. Zaadaptowano wówczas dwa przęsła zabytkowego mostu kolejowo-drogowego zbudowanego w 1893 r. na Wiśle pod Bydgoszczą, a zniszczonego częściowo w 1939 r. Autorem projektu mostu był inż. Waldemar Uchański. Most ma konstrukcję kratownicową utworzoną z kątowników stalowych, dwuprzęsłową długości 120,2 m, typową dla rozwiązań z końca XIX w.

Synagoga w Brzegu to budynek znajdujący się w Brzegu, na rogu obecnych ulic 3 Maja i Długiej. Synagoga została zbudowana w 1799 roku przez Żydów, którzy sprowadzili się do Brzegu w 1660 r. z Białej. Pierwszy rabin zatrudniony został przez gminę w 1816 roku. W 1899 roku przeprowadzono pierwszy generalny remont budynku, zaś drugi w 1937 roku. Podczas nocy kryształowej z 9 na 10 listopada 1938 roku hitlerowcy doszczętnie zdewastowali wnętrze synagogi oraz spalili publicznie zwoje Tory. W 1940 roku synagoga została przebudowana z przeznaczeniem na mieszkania.

Malowane okna.

Czapka Fryderyka II.

Danuta Biniek.

Ratusz w remoncie.

Jarek Srębacz w akcji.

Następnie kierujemy się w stronę gimnazjum piastowskiego, przy którym również wysłuchujemy kilka ciekawostek na jego temat. Tuż za gimnazjum znajduje się chyba najważniejsza atrakcja a zarazem zabytek Brzegu czyli Zamek Piastowski. Nim jednak przejdziemy do zamku udajemy się do barokowego przepięknego Kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego.

Nie będzie nam dane jednak dokładnie zwiedzić wnętrze kościoła, ze względu na fakt iż w środku trwa adoracja Najświętszego Sakramentu. Przyglądamy się jedynie przepięknym iluzjonistycznym polichromiom. Przed kościołem kol. Danuta Biniek opowiada także o dwóch figurach świętych stojących przed kościołem, a są to Jan Nepomucen oraz Juda Tadeusz.

Ruszamy w stronę jak już wiemy ostatniego punktu zwiedzania Brzegu czyli Zamku Piastowskiego. Zatrzymujemy się przed przepiękną bramą na której przedstawieni zostali królowie i książęta piastowscy. Następnie udajemy się na dziedziniec aby dowiedzieć się dlaczego zamek ten nazywany jest „Śląskim Wawelem”.

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego zbudowany w latach 1734-1739 (w miejscu zburzonego w 1545 roku zespołu klasztornego dominikanów – dla przybyłych w 1677 roku do miasta jezuitów. Jednonawowy o sklepieniu kolebkowym, z szeregiem kaplic bocznych i empor. Wyróżniają się nasklepienne freski J.Kubena przedstawiające chwałę Krzyża Świętego, misje zakonu jezuitów oraz postacie świętych.

Budowla od wejścia głównego poprzedzona jest dwuwieżową fasadą, podzieloną pilastrami, z portalem nad którym znajduje się krzyż. Elewacje posiadają półkoliste okna. Dach dwuspadowy zakończony wieżyczką na sygnaturkę. We wnątrz sklepienie kolebkowe wsparte filarami o kompozytowych głowicach kolumn. Kaplice są półkoliste, empory nad nimi zakończone są parapetami i balustradami.

Całość wnętrza kościoła upiększona jest polichromią, składającą się ze 115 scen przedstawionych na ikonach o różnej treści i wielkości ikon. Interesującym elementem wnętrza kościoła jest pieta (figurka Maryi trzymającej na kolanach martwego Jezusa Chrystusa)), która jest marionetką o poruszającej się głowie i rękach.

Zamek w Brzegu na Opolszczyźnie to efektowny, wspaniały zamek książęcy o renesansowym kształcie. Zwany jest Śląskim Wawelem, gdyż zrekonstruowane krużganki przywodzą na myśl te z Krakowa. Brzeski zamek to przepiękny, bardzo cenny zabytek, jedyny tego typu na Opolszczyźnie. Z zewnątrz największe wrażenie sprawia bogato zdobiona fasada budynku bramnego, z kamiennymi figurami Piastów rzeczywistej wielkości, będąca najznakomitszym zabytkiem renesansu w Europie Środkowej. Dziedziniec zamku jest dostępny dla turystów bezpłatnie.

W salach zamkowych od 1945 roku mieści się Muzeum Piastów Śląskich, w którym prezentowana jest historia miasta, ciekawe dzieje Piastów Śląskich oraz rzeźba i malarstwo śląskie. W soboty wstęp do Muzeum jest bezpłatny.

Do zamku w Brzegu przylega Kościół Zamkowy Św. Jadwigi, który poddano regotyzacji. W jego krypcie zachowały się cenne sarkofagi ze szczątkami Piastów legnicko-brzeskich, a część z nich można podziwiać w Muzeum.

Wnętrze Kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego.

Zwiedzamy.

Brama do zamku.

Dziedziniec.

Ja, Marcin, Jarek, Marcin, Tomek.

Na tym kończymy zwiedzanie Brzegu. W planie było jeszcze podejście pod Bramę Odrzańską ale jest już trochę późno, a plan zakłada jeszcze zwiedzanie Lewina Brzeskiego. Wsiadamy tak więc do autobusu i ruszamy w stronę Lewina. Miejsce na pilotce zajmuje kol. Małogorzata Borecka-Wanat, która przedstawia nam różnego rodzaju ciekawostki w drodze z Lewina do Brzegu.

Po niecałych 30 minutach drogi meldujemy się w Lewinie Brzeskim. Wysiadamy w okolicach centrum i ruszamy na krótkie zwiedzanie miasta. Na początek rynek, na którym znajduje się zabytkowa zabudowa z XIX wieku, a także ciekawy ratusz. Zatrzymujemy się przed ratuszem gdzie kol. Małgorzata przedstawia nam informacje o Lewinie.

Ratusz w Lewinie Brzeskim został wybudowany w 1838 roku w stylu klasycystycznym. Ulokowany na środku rynku jest obecnie siedzibą Urzędu Miasta i Gminy. Pierwszy ratusz w Lewinie Brzeskim powstał już na początku XVI wieku. Była to budowla o konstrukcji szachulcowej, niekonserwowana uległa zniszczeniu w roku 1799.

Wybudowana na planie prostokąta, murowana, klasycystyczna, piętrowa budowla posiada wysokie piwnice. Na środku elewacji frontowej znajduje się dwuosiowy ryzalit podzielony na parterze pilastrami, zakończony trójkątnym szczytem, pośrodku którego mieści się herb miasta umieszczony pośród stiukowej dekoracji roślinnej.

Ryzalit znajduje się również na tylnej ścianie budynku. Ratusz pokryty jest dwuspadowym dachem z naczółkami z ceramicznej czerwonej dachówki. Na środku kalenicy mieści się kwadratowa wieżyczka z prześwitem, przykryta gontowym dachem zakończonym iglicą.

Małgorzata Borecka-Wanat.

Trytonki i przyjaciele.

Trytonki i przyjaciele.

Trytonki i przyjaciele.

Ratusz.

Następnie kierujemy się w stronę Kościoła pw. św. Piotra i Pawła, który obecnie znajduje się w bardzo złym stanie. Wielka szkoda że nie jest remontowany. Tuż za kościołem znajduje się także ciekawy pałac w którym obecnie mieści się szkoła.

Kościół św. Piotra i Pawła to nieczynny ewangelicki kościół filialny znajdujący się w Lewinie Brzeskim przy ul. Zamkowej. Jest najstarszym i najcenniejszym zabytkiem tego miasta. Pierwszy kościół katolicki istniał w tym miejscu już w 1310. Zbudowany został przez dominikanów, którzy osiedlili się w Lewinie przed 1285 rokiem.

Obecnie zachowany pochodzi z XIV wieku, w 1416 funkcjonowała przy nim szkoła. Ewangelicy przejęli świątynię w 1543. Czterdzieści trzy lata później strawił ją pożar. Kościół został po nim nie tylko odbudowany, lecz uległ też rozbudowie, m.in. do gotyckiej części dostawiono partie renesansowe. Od 1761 do 1945 wieża kościelna miała barokowy hełm, po II wojnie światowej regotycyzowany.

Gotycko-renesansowa świątynia jest budowlą jednonawową, orientowaną z ostrołukowymi oknami. Do korpusu kościoła przylegają liczne przybudówki. Jego najstarszym elementem jest wieża (kwadratowa, usytuowana w narożu) oraz prezbiterium, które przykrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe ze zwornikiem z 1586. W przyziemiu kaplica ze sklepieniem renesansowym.

Pałac, w którym mieści się obecnie Gimnazjum im. Polskich Olimpijczyków zbudowany został w 1772r. przy wsparciu Ottona Leopolda von Beess, jako jednopiętrowa budowla w stylu barokowym. Budynek odnowiono w 1860r. Ponownemu zniszczeniu uległ w czasie pożaru w 1955r. Wzniesiony na rzucie prostokąta, z dwoma prostopadłymi skrzydłami. W pomieszczeniu na parterze znajduje się sklepienie kolebkowe z lunetami.

Kościół Piotra i Pawła.

Pałac.

Ja, Tomek i Wojtuś.

W taki sposób nasza dzisiejsza wycieczka szkoleniowa dobiega końca, bowiem kierujemy się teraz w stronę autobusu. Wsiadamy do środka i ruszamy w stronę Nysy. Sam Lewin Brzeski zbyt wielu atrakcji turystycznych nie posiada, ale jest tutaj kilka ciekawostek. Natomiast podsumowując samą wycieczkę mogę śmiało powiedzieć, że już nie mogę doczekać się kolejnego wyjazdu szkoleniowego.

Adrian Kołodziej
About Adrian Kołodziej 182 Articles
Nazywam się Adrian, od urodzenia związany jestem z Nysą (woj. Opolskie). Swoją górską przygodę rozpocząłem w 2007 roku, kiedy to pierwszy raz wybrałem się na wycieczkę górską w Tatry. Od tamtej pory góry to moja życiowa pasja, którą postanowiłem rozwinąć w 2013 roku tworząc blog: Świat Gór – Czyli blog o górach. Od 2015 roku natomiast moim górskim wyprawom towarzysz moja narzeczona Daria, dużo pomagając mi. Dlatego też stał się naszą wspólną stroną internetową. Zapraszam serdecznie do częstszego odwiedzania naszego bloga.

1 kometarz on Brzeg, Małujowice i Grodków 2018

Zostaw odpowiedz

Podaj swoj email.


*