Gniezno i Ostrów Lednicki 2018

Gniezno i Ostrów Lednicki zwiedzaliśmy w ramach pierwszego dnia naszej wycieczki „Śladami początków państwa Polskiego”. Zapraszam.

Z życia Świat Gór:

Wkraczamy w lipiec z zaległościami na blogu. Dziś pierwsza część relacji z naszej dwudniowej wycieczki „Śladami początków państwa Polskiego” na którą razem z Darią wybraliśmy się. Towarzyszyła nam także Paulina, a pierwszego dnia zwiedzaliśmy m.in. Gniezno i Ostrów Lednicki.

Za nami, a raczej za Adrianem kolejny aktywny weekend. W sobotę razem z Oddziałem PTTK Tryton w Nysie wędrował po górskich szlakach w ramach zakończenia sezonu turystycznego. Był to ostatni zorganizowany wyjazd w tym roku.

Tymczasem zapraszamy do czytania naszych relacji, komentowania ich, a także udostępniania. Niech Wasi znajomi również dowiedzą się o naszym blogu Świat Gór. Zapraszamy także na nasz profil na Facebooku oraz na Instagramie.

Relacja:

Pomysł na organizację wycieczki „Śladami początków państwa Polskiego” zrodził się w głowie Adriana przy składaniu propozycji imprez organizowanych przez Oddział PTTK Tryton w Nysie. Zarząd przyjął tą propozycję dzięki czemu mogliśmy rozpocząć przygotowania do wycieczki.

Udało nam się nawiązać kontakt z przewodnikiem po Szlaku Piastowskim, który zgodził się przygotować dla nas program oczywiście z naszymi sugestiami. Adrian w głowie miał głównie Gniezno, Biskupin oraz Ostrów Lednicki. Przewodnik przygotowując program wziął pod uwagę nasze sugestie i ułożył nam bardzo ciekawy program.

W sobotę (07.07) wczesnym rankiem spotykamy się w Nysie w naszym tradycyjnym punkcie zbiórki przy ulicy Kolejowej. Na wycieczkę wyruszamy mniejszym 37 osobowym autobusem, kilka minut przed godziną 5:00 wyruszamy na naszą wycieczkę.

Trasa mija nam w miarę szybko. Z początku dajemy czas na odpoczynek, natomiast mniej więcej w połowie drogi razem z Marcinem Nowakiem rozpoczynamy zabawy konkursowe oraz przedstawiamy uczestnikom ciekawostki o mijanych obiektach.

Naszą wycieczkę „Śladami początków państwa Polskiego” rozpoczniemy nie od miejsca związanego z początkami naszego państwa, ale z miejscem równie ciekawym i wartym odwiedzenia. Kilka minut przed godziną 10:00 docieramy na Pola Lednickie, gdzie oczekuje już na nas nasz przewodnik Przemysław Kujawski.

Wysiadamy, otrzymujemy od przewodnika system tourguide i ruszamy na zwiedzanie miejsca ważnego dla wszystkich chrześcijan w Polsce. Pierwszym punktem na naszej trasie będzie nawiedzenie grobu słynnego ojca Jana Góry, który to jest związany z naszym regionem bowiem pochodził on z Prudnika, a znany był głównie ze stworzonych Spotkań Młodych Lednica 2000 właśnie na Polach Lednickich.

Robimy zdjęcie przy grobie i ruszamy dalej, a w oddali wyłania się już symbol chrześcijaństwa, czyli brama ryba, przy której również zatrzymujemy się na chwile. W pobliżu bramy znajduje się dzwonnica a kilkaset metrów dalej replika krzyżu z Giewontu.

Podchodzimy jeszcze nad brzeg Jeziora Lednickiego, aby zrobić kilka fotek i ruszamy w stronę parkingu. Nim ponownie wsiądziemy do autobusu odwiedzamy jeszcze sklepik znajdujący się w tutejszym ośrodku. Sklep jest otwarty, a wewnątrz możemy zaopatrzyć się w różnego rodzaju pamiątki.

Ogólnopolskie Spotkanie Młodych LEDNICA 2000 to największe w Polsce coroczne spotkanie katolickiej młodzieży z Polski, a od kilku lat również z zagranicy. Pomysłodawcą, twórcą i wizjonerem Spotkań Młodych był dominikanin Jan W. Góra OP, który zmarł 21 grudnia 2015 roku i został pochowany na Polach Lednickich u stóp głazu z popiersiem św. Jana Pawła II. Obecnie duszpasterzem Spotkań i Wspólnoty jest dominikanin Wojciech Prus OP, a od lipca 2017 roku także o. Mateusz Kosior OP.

Miejscem Spotkania są Pola Lednickie, które od 1 stycznia 2013 roku są odrębną miejscowością. Pola Lednickie leżą nad jeziorem Lednica, nieopodal trasy z Poznania do Gniezna. Miejsce to wybrano, ponieważ według części przekazów historycznych, na wyspie (Ostrów Lednicki) był chrzest Polski. Spotkania odbywają się regularnie od 1997 roku; początkowo w wigilię Zesłania Ducha Świętego, a od 2005 roku – w pierwszą sobotę czerwca. Każde z nich ma swoje hasło, które wyznacza punkty programu.

Młodzież spotyka się na Polach Lednickich, by – w myśl słów „Stąd nasz ród” –  potwierdzić wybór Mieszka I o przyjęciu chrztu, wybrać Chrystusa, odnowić przyrzeczenia chrzcielne, modlić się śpiewem i tańcem.

Na Polach Lednickich znajdują się: Brama Ryba, zwana Bramą Trzeciego Tysiąclecia, oraz Dom Świętego Jana Pawła II (gdzie zgromadzone są pamiątki po JPII). Lednica co roku gromadzi tysiące młodych ludzi. Przez kilka lat wręczane były też specjalne stypendia lednickie za szczególne osiągnięcia dla młodych ludzi lub jako pomoc w rozwoju ich talentów.

Krzyż z Giewontu.

Grób o. Jana Góry.

Brama ryba.

Wspólne zdjęcie.

Po kilkunastu minutach przerwy w sklepiku wracamy do autobusu, wsiadamy do środka i ruszamy na dalszą część naszej wycieczki. Przed nami teraz zwiedzenie jednego z ważniejszych miejsc w początkach naszego państwa, a mianowicie Ostrowa Lednickiego.

Jest to niewielka wyspa położona mniej więcej w połowie Jeziora Lednickiego. Na wyspę można się dostać za pomocą barki. Wcześniej jednak zaopatrujemy się w kasie bilety na zwiedzanie wyspy, a po chwili już przeprawiamy się na drugą stronę.

W międzyczasie przewodnik podpowiada nam, aby zwrócić uwagę w prawą stronę gdyż w pewnym momencie na horyzoncie wyłania się brama ryba wewnątrz której można dostrzec krzyż z Giewontu. Widok robi naprawdę genialne wrażenie.

Czekamy na prom.

Brama ryba, a w niej krzyż z Giewontu.

Gdy dopływamy do wyspy naszym oczom wyłaniają się trzy postacie na koniach. Jak się okazuje są to figury przedstawiające biskupa Radzima Gaudentego, księcia Bolesława Chrobrego oraz cesarza Ottona III. Jest to scena przedstawiająca pielgrzymkę do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie w roku 1000.

Nasze zwiedzanie wyspy rozpoczynamy od zrobienia zdjęcia przy trzech rzeźbach. Następnie przewodnik zabiera nas do znajdującej się pod niewielką altanką makiety obrazującej jak mógł kiedyś wyglądać gród na Ostrowie Lednickim.

Następnie razem z przewodnikiem ruszamy w stronę największej atrakcji wyspy czyli ruin palatium, są to pozostałości rezydencji zbudowanej w II połowie X wieku przez Mieszka I. To tutaj najprawdopodobniej goszczony był cesarz Otton III przez Bolesława Chrobrego w czasie pielgrzymki do grobu Św. Wojciecha w Gnieźnie w 1000 roku.

Ruiny robią ogromne wrażenie, a tuż obok znajdują się pozostałości kościoła, który też niegdyś znajdował się na Ostrowie Lednickim. Dalej wchodzimy na niewielkie wzniesienie z którego rozpościera się panorama całej wyspy.

Warto w tym miejscu zamieścić trochę informacji o samym Ostrowie Lednickim.

Ostrów Lednicki to historyczna, znacząca wyspa, leżąca na jeziorze Lednica, na której znajdował się jeden z najważniejszych grodów państwa pierwszych Piastów. Do dziś zachowały się tu działające na wyobraźnię relikty drewniano- ziemnych wałów obronnych oraz pozostałości jednych z dłuższych w średniowieczu mostów umożliwiających komunikację z traktem lądowym prowadzącym do Poznania i Gniezna.

Główną atrakcją Ostrowa są pozostałości rezydencji pałacowej zbudowanej w II połowie X wieku przez Mieszka I. To tutaj najprawdopodobniej goszczony był cesarz Otton III przez Bolesława Chrobrego w czasie pielgrzymki do grobu Św. Wojciecha w Gnieźnie w 1000 roku. Od wschodu do pałacu przylegała kaplica zbudowana na planie krzyża greckiego z czterema filarami i pozostałościami basenów chrzcielnych. Wraz z ich odkryciem pojawiła się wielce prawdopodobna teza, że to tutaj, na Ostrowie Tumskim miał miejsce chrzest Mieszka I, a co za tym idzie Chrzest Polski! To mogła być też siedziba pierwszego polskiego biskupa – Jordana.

W obrębie potężnych, wysokich wałów znajdują się też pozostałości drugiego kościoła z czasów Bolesława Chrobrego. Dalej ścieżka wiedzie nad jezioro, gdzie odnaleźć można fragmenty mostu poznańskiego łączącego brzegi jeziora, który istniał już we wczesnym średniowieczu. Istnienie w tym miejscu tak zaawansowanego obiektu świadczy o tym, że był to teren władcy. Wracając na prom, natrafiamy jeszcze na małą zagrodę drewnianą. Ostrów Lednicki to jedna z ważniejszych atrakcji Szlaku Piastowskiego i Szlaku Romańskiego.

W trakcie wykopalisk archeologicznych oraz badań podwodnych tutaj prowadzonych, odnaleziono ogromne ilości zabytków, które są dziś prezentowane na wystawie „Ostrów Lednicki. Pod niebem średniowiecza”. 8 maja 2012 roku wystawa ta otrzymała główną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w konkursie na Wydarzenie Muzealne Roku SYBILLA 2011 oraz Nagrodę GRAND PRIX w konkursie Przedsięwzięcie Muzealne Roku 2011 w Wielkopolsce IZABELLA.

Najcenniejsze tutejsze zabytki to stauroteka (relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego), liczne przedmioty ze złota, brązowe misy imitujące złote naczynia, ozdoby ze srebra, biżuteria z kamieni półszlachetnych i inne.

Gród na Ostrowie Lednickim chroniła liczna załoga wojskowa, której część uzbrojenia wydobyto z toni Jeziora Lednica. Efektem podwodnych eksploracji jest bogaty zbiorów militariów, jeden z większych w tej części Europy, liczący ponad 300 egzemplarzy. Formy niektórych z nich mają skandynawskie pochodzenie. Wystawa znajduje się na terenie folwarku w Dziekanowicach i stanowi początek zwiedzania dla turystów udających się na Ostrów Lednicki. Otwarta jest w każdy dzień z wyjątkiem poniedziałku

Na teren Muzeum Pierwszych Piastów na Ostrowie Lednickim wchodzimy pieszo przez duży, drewniany budynek bramny. Samochód należy zostawić na pobliskich parkingach. Za bramą rozpoczyna się Mały Skansen, czyli niewielki park z drewnianą zabudową. W jednym z budynków obejrzeć można wystawę Nekropolia Lednicka, z ciekawym okazem szkieletu średniowiecznej olbrzymki z Ostrowa.

Takie powitanie na wyspie.

Kolejne wspólne zdjęcie.

Ruiny palatium.

Ruiny palatium.

Ruiny kościoła.

Adrian, Łukasz, Marcin i Mirek.

W taki sposób kończymy zwiedzanie Ostrowa Lednickiego i wracamy do naszego autobusu. Wsiadamy i ruszamy do pierwszej stolicy Polski, czyli Gniezna, które teraz będzie celem naszej podróży. Zatrzymujemy się na parkingu w pobliżu centrum miejscowości.

Po wyjściu udajemy się w pobliże archikatedry do restauracji, gdzie mamy zaplanowaną przerwę obiadową. Tak więc mamy chwilę czasu na odpoczynek. Szybko jemy obiad i razem z Darią i Pauliną ruszamy do pobliskich sklepów pamiątkowych aby zaopatrzyć się w pamiątki – wykorzystując to, że część osób je jeszcze obiad.

Bazylika Prymasowska.

Daria i Paulina.

Rynek.

Gniezno.

Przerwa obiadowa w końcu dobiega końca, zbieramy całą grupę i ruszamy za przewodnikiem na zwiedzanie miasta, które rozpoczniemy od odwiedzenia mijanej kilka chwil temu Bazyliki Prymasowskiej. Zgodnie z planem odwiedzić mamy słynne Drzwi Gnieźnieńskie, a także poznać samą Bazylikę. Przewodnik proponuje nam jeszcze wybrać się na wieże katedry, po namowie decydujemy się rozszerzyć nasz program zwiedzania.

Kupujemy bilety i spotykamy się przed fasadą katedry na tzw. Wzgórzu Lecha gdzie przewodnik opowiada nam kilka ciekawostek historycznych związanych z samym Gnieznem jak i powstaniem katedry. Następnie kierujemy się w stronę znajdującego się przy bazylice pomnika Bolesława Chrobrego, przy którym robimy pamiątkowe zdjęcia.

Wzgórze Lecha to wzniesienie o wysokości ok. 120–123 m n.p.m., będące najstarszą częścią Gniezna. Prowadzone w okresie międzywojennym, a szczególnie od 1948 prace wykopaliskowe odkryły świadectwa istnienia zespołu grodowego, którego budowę zapoczątkowano w latach 940–941, obok pochodzącej z VIII wieku osady na Wzgórzu Panieńskim. Od końca VIII do połowy X wieku na Górze Lecha wznosił się otoczony fosą o szerokości 12 metrów kamienny kurhan o średnicy 10-12 metrów.

Według źródeł uprzednio na Wzgórzu Lecha znajdowała się świątynia pogańska (według Długosza będąca miejscem kultu boga Nyja), której zniszczenie datuje się (na podstawie badań dendrologicznych przeprowadzonych m.in. przez prof. Kurnatowską) również na lata czterdzieste X wieku. Na terenie tzw. pierwszego podgrodzia wzniesiono w końcu X w. kościół, podniesiony w 1000 r. do rangi archikatedry.

Pomnik Bolesława Chrobrego znajduje się w Gnieźnie na Wzgórzu Lecha, przy Katedrze Gnieźnieńskiej. Przedstawia pierwszego koronowanego króla Polski w postawie stojącej. Chrobry w koronie na głowie, wsparty na mieczu, twarzą jest zwrócony w stronę pałacu Prymasowskiego. Postać władcy odlana z brązu ma wysokość 4,75 m i stoi na cokole z piaskowca o wysokości 4 m. Na cokole znajdują się cztery płaskorzeźby i napis „Bolesław Chrobry 1025-1925”.

Bazylika Prymasowska.

Widok ze Wzgórza Lecha.

Pomnik Bolesława Chrobrego.

Gniezno.

Następnie wchodzimy już do wnętrza katedry, a dokładniej do niewielkiego pomieszczenia, gdzie niegdyś znajdowało się główne wejście do świątyni. To tutaj zobaczyć można słynne Drzwi Gnieźnieńskie. Jest to jeden z najcenniejszych zabytków romańskiej plastyki w Europie. Tutaj wysłuchujemy od przewodnika opowieści o tym wspaniałym zabytku, a także poznajemy poszczególne sceny przedstawione na nich.

Drzwi Gnieźnieńskie to unikatowy zabytek romańskiej sztuki odlewniczej, wykonany za panowania księcia Mieszka III Starego. Osadzone w portalu wewnętrznym kruchty południowej archikatedry gnieźnieńskiej. Drzwi Gnieźnieńskie to najcenniejszy zabytek sztuki romańskiej w Polsce. Drzwi składają się z dwóch skrzydeł odlanych z brązu, z kołatkami w kształcie lwich głów, a w 18 kwaterach przedstawione są sceny z życia Św. Wojciecha.

Drzwi Gnieźnieńskie.

Nasza grupka.

Wychodzimy z pomieszczenia i wchodzimy już bezpośrednio do katedry, która jak się okazuje jest w remoncie, a wewnątrz znajdują się rusztowania. Można jednak zwiedzać świątynię, a my najpierw udamy się na wieże katedry aby zobaczyć panoramę miasta z góry.

Adrian, Daria i Paulina.

Widok z góry.

Widok z góry.

Widok z góry.

Widok z góry.

Po zejściu z wieży ruszamy z przewodnikiem na zwiedzanie wnętrza bazyliki, obchodząc powoli poszczególne kaplice poznajemy historię tego niesamowitego miejsca. Oczywiście największe wrażenie robi konfesja z relikwiarzem św. Wojciecha, którą wszyscy z chęcią fotografują.

Gnieźnieńska archikatedra Wniebowzięcia NMP i Św. Wojciecha, stojąca przy głównym deptaku to pomnik kultury polskiej o wielkiej wartości historycznej i artystycznej. Koronowano tu pięciu pierwszych królów Polski. Katedra w Gnieźnie to olbrzymi gmach, całkowita jego długość to około 85 m, a wysokość nawy głównej to 22 metry. W fasadzie zachodniej wznoszą się dwie potężne wieże górujące nad miastem.

Najstarszą częścią budowli jest prezbiterium. Nawę główną i prezbiterium katedry w Gnieźnie otacza 14 kaplic kryjących nagrobki arcybiskupów. Przy wieży północnej znajduje się wejście do podziemi katedry, gdzie eksponowane są fragmenty dawnych świątyń i kamienne grobowce.

Konfesja św. Wojciecha to barokowa konfesja, składająca się z relikwiarza św. Wojciecha, patrona Polski oraz baldachimu, znajdująca się w bazylice prymasowskiej w Gnieźnie. Najistotniejszym elementem całej konfesji jest srebrny relikwiarz w kształcie trumienki spoczywającej na sześciu orłach, którą dźwigają postacie symbolizujące cztery stany: chłopstwo, mieszczaństwo, duchowieństwo i rycerstwo. Na wieku i bokach trumienki, w owalnych medalionach, przedstawiono dziesięć scen z życia św. Wojciecha.

Dekorację trumny dopełniają medaliony z napisami fundacyjnymi i dewocyjnymi. Srebrny relikwiarz na czarnym marmurowym cokole dekoracyjnie obejmuje złocony baldachim na kręconych kolumnach, spięty lambrekinami. Całość wieńczą woluty podtrzymujące kulę ziemską z krzyżem. Na kolumnach umieszczono smukłe postacie aniołów z girlandami.

Wnętrze bazyliki.

Relikwiarz św. Wojciecha.

Relikwiarz św. Wojciecha.

Relikwiarz św. Wojciecha.

Kończymy zwiedzanie bazyliki. Wychodzimy na zewnątrz i ruszamy na dalsze zwiedzanie miasta, przed nam teraz rynek Gniezna, na którym przewodnik wskazuje kilka ciekawostek m.in. rzeźby królików, które można spotkać w Gnieźnie.

Jest to element powstającego właśnie Traktu Królewskiego, skierowany do najmłodszych turystów. A dlaczego króliki? Otóż etymologia polskiego słowa „królik” związana jest ze słowem „król” w języku niemieckim.

W pobliżu rynku znajduje się także Kościół pw. Wniebowzięcia NMP, który zgodnie z planem mamy odwiedzić. Niestety na miejscu okazuje się, że trwa właśnie ceremonia ślubna przez co musimy zrezygnować z wejścia do środka. Szkoda, ale liczmy, że wieczorem po zakwaterowaniu będziemy mogli przyjść sobie na rynek i zobaczyć tą świątynię.

Gniezno.

Kościół Wniebowzięcia NMP.

Pierwszy królik odnaleziony.

Tym sposobem kończymy zwiedzanie centrum miasta, a pozostało nam dziś jeszcze jedno miejsce do zwiedzenia. Wracamy do autobusu, wsiadamy do środka i ruszamy w kierunku znajdującego się w Gnieźnie Muzeum Początków Państwa Polskiego.

Niecałe 5 minut drogi i jesteśmy na miejscu. Autobus zostawiamy na parkingu, wysiadamy i ruszamy na zwiedzanie muzeum. Jak się okaże jest to trochę nietypowe muzeum. Wewnątrz znajduje się kilka sal ekspozycyjnych, a w każdej z nich puszczany będzie film dotyczący historii początków naszego państwa. Wewnątrz sal w gablotach wyeksponowane są także repliki niektórych zabytków, a także kilka oryginałów. Samo muzeum bardzo ciekawe choć chciałoby się więcej zobaczyć i dowiedzieć o początkach naszego państwa.

Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie to niezwykle ciekawe muzeum mówiące w dużej mierze o czasach pierwszych Piastów, kiedy to we wczesnym średniowieczu powstawały pierwsze grody, które dały początek naszemu państwu. A Gniezno stanowiło wtedy pierwszą stolicę Polski! Obszerne Muzeum znajdujące się w pobliżu Jeziora Jelonek i warto je zwiedzić, by dowiedzieć się nieco więcej o przeszłości miasta, całego regionu i życiu dawnych naszych rodaków. Wśród zbiorów znajdziemy cenne zabytki archeologiczne i dzieła sztuki.

Początkowo Muzeum miało inną siedzibę i było oddziałem Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. Dopiero w latach 70. XX wieku zbudowano ogromny gmach, który miał stać się pomnikiem wystawionym Mieszkowi I i Bolesławowi Chrobremu – pierwszym historycznym władcom Polski. Tak powstała dzisiejsza siedziba Muzeum.

Największą atrakcją Muzeum jest spektakl Kultura Polski Piastów, pozwalająca przenieść się do odległych czasów wczesnego średniowiecza, kiedy to kształtowała się polska państwowość. Ciekawa jest również kolekcja godeł Polski od czasów średniowiecza aż po XX wiek. Muzeum stanowi ważny obiekt wielkopolskiego Szlaku Piastowskiego.

Takim akcentem kończymy pierwszy dzień naszej wycieczki w Gnieźnie. Po zakończeniu zwiedzania ekspozycji muzealnej wręczamy jeszcze naszemu przewodnikowi pamiątkę z Nysy i wracamy do autobusu.

Fragment wystawy.

Fragment wystawy.

Pamiątka dla naszego przewodnika wręczona.

Ruszamy do naszego hotelu usytuowanego na obrzeżach Gniezna. Cudem udało nam się znaleźć nocleg, mieliśmy bardzo duże kłopoty ze znalezieniem noclegu tutaj. Jednak nam się udało. Po zakwaterowaniu każdy dostaje czas wolny, a że do centrum mamy 1,5 km spaceru postanawiamy udać się na spacer aby spokojnie zobaczyć jeszcze to czego nam się wcześniej nie udało.

W drodze do centrum mijamy Kościół Rzymskokatolicki pw. św. Michała Archanioła fundowany w XIII, obecny kościół z początku XV w. Kościół wraz z nieistniejącymi obecnie dwoma kościołami św. Mikołaja i św. Ducha należał do dawnego przedmieścia Wójtostwo.

Niestety nie możemy wejść do środka bowiem kościół jest zamknięty. Wielka szkoda, ale my spokojnie ruszamy na dalszy spacer.

Kościół Rzymskokatolicki pw. św. Michała Archanioła

Po kilku chwilach docieramy do centrum. W trakcie wycieczki uwagę zwrócił pewien obiekt znajdujący się na uboczu. Z początku myśleliśmy, że jest to ratusz, ale teraz gdy docieramy w jego pobliże okazuje się, że jest to Kościół Rzymskokatolicki pw. Świętej Trójcy. Kościół jest otwarty bowiem za chwilę ma się rozpocząć msza święta, a nam udaje się sfotografować wnętrze i znajdującą się tam ciekawą ambonę w kształcie łodzi.

Kościół św. Trójcy w Gnieźnie to kościół fundowany w II poł. XII wieku, obecny z ok. 1420-1430, zbudowany za czasów księdza Mikołaja Grossmana, jednonawowy, późnogotycki; po 1613 odbudowany w stylu barokowym.

Jednonawowy z prezbiterium wielobocznie zamkniętym i wieżą gotycką z hełmem barokowym z 1687. Do nawy od południa dobudowana kaplica Bractwa Literackiego (1611). Wewnątrz wyposażenie głównie z XVIII wieku: późnorenesansowa chrzcielnica, późnobarokowa ambona w kształcie łodzi z 1787 (widać nawet ryby w sieci).

W ołtarzu kaplicy Literackiej obraz Koronacji Najświętszej Maryi Panny z I ćw. XVII wieku. Drzwi do zakrystii gotyckie z blachy żelaznej z I poł. XV wieku. Na wieży zainstalowany jest zegar z kurantem. Mieści się przy ul. Farnej.

Kościół Rzymskokatolicki pw. Świętej Trójcy.

Wnętrze.

Ambona w kształcie łodzi.

Wracamy na rynek, robimy sobie zdjęcia z kolejnym napotkanym królikiem, a następnie siadamy w jednej z restauracji aby coś sobie zjeść i odpocząć. Po posiłku natomiast ruszamy ponownie na spacer, teraz kierujemy się w stronę Jeziora Jelonek, przy którym robimy pamiątkowe zdjęcia. Spacerując po Gnieźnie odnajdujemy kolejne króliki, które sukcesywnie fotografujemy.

W drodze powrotnej z jeziora zatrzymujemy się w strefie kibica przy katedrze. Trwa właśnie mecz w ramach mistrzostw świata. My jednak trochę zmęczeni całodniowym zwiedzaniem postanawiamy ruszyć okrężną drogą w stronę hotelu.

Kolejny królik odnaleziony.

I kolejny królik.

W drodze powrotnej pierwszy obiekt przy którym zatrzymujemy się na chwilę to Kościół NMP Królowej Polski. Niestety również jest zamknięty i nie możemy wejść do środka, ale siadamy na ławkach przy kościele bowiem znajduje się tutaj pomnik św. Wojciecha. Po krótkiej przerwie ruszamy w dalszą drogę.

Kościół NMP Królowej Polski w Gnieźnie to rzymskokatolicki kościół garnizonowy, poprzednio ewangelicki, z I poł. XIX w. Budowę rozpoczęto w 1838 r. według projektu Karla Friedricha Schinkla. Kościół został rozbudowany w latach 1896-1897 według projektu Wesnigka. Konsekrowany 25 września 1842 przez bpa Andreasa Wilhelma Freymarka, superintendenta generalnego z Poznania (służył zarówno parafii obejmującej miasto i sąsiednie wioski, jak i zborowi wojskowemu).

W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii należącej do superintendentury Gniezno Ewangelickiego Kościoła Unijnego. W 1945 świątynia została przejęta przez Kościół katolicki i uzyskała wezwanie NMP Królowej Polski.

Kościół NMP Królowej Polski z lewej pomnik św. Wojciecha.

Kościół NMP Królowej Polski.

Wędrując dalej zatrzymujemy się jeszcze przy ciekawym pomniku Bolesława II Śmiałego, z którym robimy sobie pamiątkowe zdjęcia i dalej wracamy do hotelu podziwiając uroki miasta.

Zdjęcie z Bolesławem II Śmiałym.

Jednym słowem, aby zwiedzić całe Gniezno trzeba by poświęcić cały dzień. Nam dane było zobaczyć to co najważniejsze, a resztę sami spacerując chociaż z zewnątrz zobaczyliśmy. Po powrocie do hotelu idziemy odpocząć przed drugim dniem naszej podróży „Śladami początków państwa Polskiego”.

Adrian Kołodziej
O Adrian Kołodziej 221 artykułów
Nazywam się Adrian, od urodzenia związany jestem z Nysą (woj. Opolskie). Swoją górską przygodę rozpocząłem w 2007 roku, kiedy to pierwszy raz wybrałem się na wycieczkę górską w Tatry. Od tamtej pory góry to moja życiowa pasja, którą postanowiłem rozwinąć w 2013 roku tworząc blog: Świat Gór – Czyli blog o górach. Od 2015 roku natomiast moim górskim wyprawom towarzysz moja narzeczona Daria, dużo pomagając mi. Dlatego też stał się naszą wspólną stroną internetową. Zapraszam serdecznie do częstszego odwiedzania naszego bloga.

1 Komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.