Góra Wszystkich Świętych i okolice

Góra Wszystkich Świętych (648 m.n.p.m.) i Góra św. Anny (647 m.n.p.m.) to dwa szczyty które zdobyłem w lutym 2021 roku. Zapraszam.

Trasa:

Nowa Ruda Słupiec – Góra Wszystkich Świętych – Góra Świętej Anny – Nowa Ruda

Długość – ok. 11 km.

Punkty GOT – 11 pkt.

Mapa:

Relacja:

W dzisiejszej relacji zapraszam na opis kolejnej wycieczki odbytej w ramach kursu na Przewodnika Górskiego Sudeckiego. Postanowiłem nieco zmienić koncepcję dodawania relacji z kursu – ogólnie nie będzie powielania tematów, na koniec kursu pojawi się jeden wpis dotyczący zajęć praktycznych, a wybiórcze wycieczki pojawią się szczegółowo opisane na blogu. Na drugą połowę lutego organizatorzy kursu zaplanowali wycieczkę we Wzgórza Włodzickie. Dziś zapraszam na opis przejścia trasy z Nowej Rudy Słupiec do Nowej Rudy.

Nasze zajęcia kursowe rozpoczynamy w sobotni poranek (20.02.2021 r.) na dworcu PKP w Nowej Rudzie. Tym razem na miejsce docieram wspólnie z Tomaszem, bowiem reszta naszej głuchołasko-nyskiej ekipy miała inne plany na ten weekend. Na miejscu czekają już na nas dwa busy oraz kursanci, a także nasz dzisiejszy opiekun – Andrzej Behan, z którym poznawać będziemy malownicze Wzgórza Włodzickie.

Punktualnie o godzinie 9:00 jesteśmy już w busach i ruszamy na naszą wycieczkę. Opuszczamy Nową Rudę i jedziemy do Słupca. Krótka trasa, mija nam bardzo szybko i już po kilkunastu minutach meldujemy się w Słupcu przy ulicy Radkowskiej. Tutaj wysiadamy i rozpoczynamy naszą dzisiejszą wycieczkę.

Na początek prowadzący przedstawia nam kilka ciekawostek na temat znajdującego się po drugiej stronie ulicy Kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Jest to rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Nowa Ruda-Słupiec diecezji świdnickiej. Świątynia została zbudowana w latach 1885-1887. Przed kościołem znajduje się również bardzo ciekawa rzeźba św. Judy Tadeusza.

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej.
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej.
Figura św. Judy Tadeusza.
Figura św. Judy Tadeusza.

Chwilę później ruszamy za znakami czerwonego Głównego Szlaku Sudeckiego wzdłuż zabudowań Nowej Rudy Słupiec. Docieramy do skrzyżowania gdzie wchodzimy na ulicę Połoniny i tutaj rozpoczynamy nasze podejście w stronę naszego pierwszego celu, a mianowicie szczytu Kościelec (615 m.n.p.m.), który po pewnym czasie pojawia się na horyzoncie.

Widoczny już Kościelec (615 m.n.p.m.).
Widoczny już Kościelec (615 m.n.p.m.).

Idąc dalej drogą asfaltową docieramy do miejsca gdzie nasz szlak skręca w prawo i tutaj rozpoczynamy wspinaczkę na wspomniany wcześniej szczyt, idąc wzdłuż stacji drogi krzyżowej. Szlak mocno pnie się ku górze. Musimy uważać bowiem jest mocno oblodzony, a przez to jest bardzo ślisko. Spokojnie zdobywamy wysokość, a w pewnym momencie na naszej trasie pojawiają się piękne widoki na Góry Bardzkie, Góry Złote oraz Masyw Śnieżnika. Pogoda jest dziś idealna.

Podejście na Kościelec.
Podejście na Kościelec.
Jedna ze stacji Drogi Krzyżowej.
Jedna ze stacji Drogi Krzyżowej.
Panorama z podejścia na Kościelec.
Panorama z podejścia na Kościelec.

Około godziny 11:00 stajemy na szczycie Kościelca (615 m.n.p.m.). Jest to bardzo ciekawy szczyt ze względu na znajdujące się tutaj Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. Jest to Kościół pw. Matki Bożej Bolesnej i Czternastu Wspomożycieli, który wzniesiono w 1680 r. jako wotum za ocalenie od zarazy. Pierwotnie został on wybudowany na rzucie krzyża greckiego o zaokrąglonych narożach, nakryty wieloboczną, pozorną kopułą z latarnią. Od zachodu dobudowano w 1750 r. salową nawę z dwiema kaplicami bocznymi. Od południa znajduje się zakrystia z pustelnią na piętrze.

Jak się okazuje Sanktuarium jest dziś otwarte tak więc możemy wejść na plac jak i do wnętrza świątyni. Na miejscu nasz przewodnik ogłasza krótką przerwę na odpoczynek po czym wspólnie udajemy się na zwiedzanie tej pięknej świątyni.

Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej
Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej
Wnętrze Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej.
Wnętrze Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej.

Kończymy nasz pobyt na Kościelcu i po przerwie ruszamy w dalszą drogę. Dołącza do nas zielony szlak turystyczny i za oznaczeniami dwóch szlaków ruszamy na Górę Wszystkich Świętych (648 m.n.p.m.). Spacer z Kościelca zajmuje nam niecałe 10 minut, aż naszym oczom wyłania się pierwsza z dwóch wież widokowych, które dzisiaj odwiedzimy.

Tak więc pierwszy szczyt dzisiaj zdobyty. Góra Wszystkich Świętych (648 m n.p.m.) to szczyt w paśmie Wzgórz Włodzickich. Na wierzchołku znajduje się kamienna, okrągła wieża widokowa o wysokości około 15 m, wzniesiona w 1913 roku przez Kłodzkie Towarzystwo Górskie z miejscowego czerwonego piaskowca.

Nad wejściem wieży znajduje się płaskorzeźba feldmarszałka Helmuta Karla von Moltkego, który został patronem tej budowli – Moltketurm. Jej poprzedniczką była mini wieża z 1889 r, o wysokości 2,8 metra. W latach 80. XX wieku zaczęła niszczeć – zawalił się balkonik oraz schody. W ostatnich latach odremontowana, jest znowu dostępna dla turystów. W przeszłości obok wieży istniało także niewielkie schronisko turystyczne – Lukasbaude (pisane także jako Lucas-Baude), z kilkoma miejscami noclegowymi. Niewielki obiekt z płaskim dachem został, jak większość tego typu budynków po 1945 zdewastowany i przestał istnieć. Do dzisiaj pozostały ruiny ścian.

Przy wieży na początek robimy dłuższą przerwę podczas której nasz przewodnik przedstawia liczne ciekawostki na temat wspomnianego już obiektu, jak i Wzgórz Wodzickich. Następnie w dwóch grupach ruszamy na wieżę widokową aby przeanalizować panoramę widokową. Ta jest niesamowita. Ostatni raz byłem tutaj w 2018 roku razem z Trytonkami. Wtedy warunki nam nie sprzyjały. Dziś jest idealnie. Mamy piękną panoramę widokową na Góry Bystrzyckie, Orlickie, Stołowe, w oddali pojawiają się Karkonosze, pięknie widać Góry Sowie i Bardzkie. Dosyć dużo czasu spędzam na fotografowaniu panoram. Natomiast tuż po zejściu przed wymarszem znajdujemy jeszcze chwilę na pamiątkowe grupowe zdjęcie.

Góra Wszystkich Świętych - wieża widokowa.
Góra Wszystkich Świętych – wieża widokowa.
Pamiątkowe zdjęcie uczestników wycieczki.
Pamiątkowe zdjęcie uczestników wycieczki.
Panorama w kierunku Gór Bystrzyckich, Orlickich i Stołowych.
Panorama w kierunku Gór Bystrzyckich, Orlickich i Stołowych.
Przybliżenie na Góry Bystrzyckie, Orlickie i Stołowe.
Przybliżenie na Góry Bystrzyckie, Orlickie i Stołowe.
Z lewej widoczna Jagodna (985 m.n.p.m.).
Z lewej widoczna Jagodna (985 m.n.p.m.).
Widok na Orlicę (1085 m.n.p.m.)
Widok na Orlicę (1085 m.n.p.m.)
Widoczny Szczeliniec Wielki (919 m.n.p.m.)
Widoczny Szczeliniec Wielki (919 m.n.p.m.)
Panorama na Karkonosze, Góry Kamienne i Wałbrzyskie oraz Góry Sowie.
Panorama na Karkonosze, Góry Kamienne i Wałbrzyskie oraz Góry Sowie.
W oddali widoczne Karkonosze, a z prawej widoczny już Ruprcheticky Spicak.
W oddali widoczne Karkonosze, a z prawej widoczny już Ruprcheticky Spicak.
Na pierwszym planie Wzgórza Włodzickie, w oddali Góry Kamienne i Wałbrzyskie.
Na pierwszym planie Wzgórza Włodzickie, w oddali Góry Kamienne i Wałbrzyskie.
Góry Sowie.
Góry Sowie.
Wielka Sowa przysłonięta przez inne szczyty Gór Sowich.
Wielka Sowa przysłonięta przez inne szczyty Gór Sowich.
Ale Kalenica z prawej dobrze widoczna.
Ale Kalenica z prawej dobrze widoczna.
Góry Sowie, a w oddali Góry Bardzkie.
Góry Sowie, a w oddali Góry Bardzkie.
Widoczny kamieniołom na stokach góry Przykrzec.
Widoczny kamieniołom na stokach góry Przykrzec.
Widok w stronę Gór Bardzkich.
Widok w stronę Gór Bardzkich.

Po tej przerwie nasz przewodnik ogłasza komunikat – ruszamy dalej. Przed nami teraz spacer w stronę Góry św. Anny, za znakami zielonego szlaku turystycznego. Początkowo trasa sprowadza nas w dół do lasu i leśnymi ścieżkami kroczymy w stronę drugiego celu naszej wycieczki. Idąc dalej, ponownie wychodzimy na otwartą przestrzeń. Zaczynają pojawiać się panoramy widokowe na Sudety Środkowe. W pewnym momencie przed Górą św. Anny zatrzymujemy się aby przyjrzeć się dokładniej ciekawej panoramie. W końcu docieramy do miejsca skąd widać już drugi cel naszej wycieczki, czyli wieżę widokową na Górze św. Anny.

Zatrzymujemy się przed Górą św. Anny na analizę panoramy.
Zatrzymujemy się przed Górą św. Anny na analizę panoramy.
Widok na Góry Bystrzyckie i Orlickie.
Widok na Góry Bystrzyckie i Orlickie.

Chwilę później ruszamy już w stronę szczytu, a około godziny 14:30 meldujemy się na Górze Świętej Anny (647 m.n.p.m.). Jest to szczyt w paśmie Wzgórz Włodzickich na którym znajduje się kamienna wieża widokowa. Ta została zbudowana z miejscowego piaskowca o charakterystycznej czerwonej barwie. Niegdyś w miejscu posadowienia wieży znajdował się schron turystyczny z pomostem widokowym. W 1911 r. staraniem Carla Ferchego i noworudzkiej sekcji Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego wybudowano wieżę widokową według projektu Heinricha Wolfa z Berlina dla turystów oraz pielgrzymów odwiedzających górę w celach religijnych. Była to jedna z pierwszych sudeckich wież widokowych wzniesionych w stylu modernizmu.

Na szczycie organizujemy kolejną krótką przerwę. Ponownie na początek nasz przewodnik przybliża trochę ciekawostek, a następnie grupami ruszamy podziwiać panoramę widokową. Widoki z tej wieży są również niesamowite. Widać dokładnie wszystkie pasma co z Góry Wszystkich Świętych, a dodatkowo na horyzoncie pojawiają się Góry Złote, a także Wysoki Jesionik, a dokładniej dostrzegamy szczyty: Serak (1351 m.n.p.m.), Keprnik (1423 m.n.p.m.) i Vozka (1377 m.n.p.m.). Tak więc tutaj również spędzam dłuższą chwilę na robienie pamiątkowych zdjęć. Jest co fotografować, pogoda i widoki dziś naprawdę dopisały.

Góra św. Anny (647 m.n.p.m.).
Góra św. Anny (647 m.n.p.m.).
Razem z Ulą, Tomkiem, Łukaszem i Kazikiem.
Razem z Ulą, Tomkiem, Łukaszem i Kazikiem.
Panorama - od lewej Masyw Śnieżnika, Góry Bystrzyckie i Orlickie, Góry Stołowe, a na pierwszym planie Wzgórza Ścinawskie.
Panorama – od lewej Masyw Śnieżnika, Góry Bystrzyckie i Orlickie, Góry Stołowe, a na pierwszym planie Wzgórza Ścinawskie.
Zbliżenie na Masyw Śnieżnika, Góry Bystrzyckie i Orlickie.
Zbliżenie na Masyw Śnieżnika, Góry Bystrzyckie i Orlickie.
Masyw Śnieżnika.
Masyw Śnieżnika.
Góry Bystrzyckie.
Góry Bystrzyckie.
Widok z stronę Velkej Destnej (z lewej), Zieleńca centralnie i Orlicy (z prawej).
Widok z stronę Velkej Destnej (z lewej), Zieleńca centralnie i Orlicy (z prawej).
Dalej widok na Góry Stołowe.
Dalej widok na Góry Stołowe.
Szczeliniec Wielki (919 m.n.p.m.).
Szczeliniec Wielki (919 m.n.p.m.).
Gardzień i kopalnia melafiru.
Gardzień i kopalnia melafiru.
Panorama - od lewej Góry Stołowe, centralnie Wzgórza Włodzickie, w dali Karkonosze, Góry Kamienne i Wałbrzyskie, z prawej Góry Sowie.
Panorama – od lewej Góry Stołowe, centralnie Wzgórza Włodzickie, w dali Karkonosze, Góry Kamienne i Wałbrzyskie, z prawej Góry Sowie.
W oddali Karkonosze.
W oddali Karkonosze.
Z lewej w dali Góry Kamienne i Wałbrzyskie, z prawej Góry Sowie.
Z lewej w dali Góry Kamienne i Wałbrzyskie, z prawej Góry Sowie.
Panorama - Góry Sowie i Bardzkie.
Panorama – Góry Sowie i Bardzkie.
Zbliżenie na Góry Sowie.
Zbliżenie na Góry Sowie.
Widok na Góry Bardzkie.
Widok na Góry Bardzkie.
Panorama od lewej Góry Bardzkie, Góry Złote, Wysoki Jesionik i Masyw Śnieżnika.
Panorama od lewej Góry Bardzkie, Góry Złote, Wysoki Jesionik i Masyw Śnieżnika.
Zbliżenie na Góry Bardzkie.
Zbliżenie na Góry Bardzkie.
Góry Bardzkie, a w tle Góry Złote.
Góry Bardzkie, a w tle Góry Złote.
Jest też Wysoki Jesionik - centralnie Keprnik (1423 m.n.p.m.).
Jest też Wysoki Jesionik – centralnie Keprnik (1423 m.n.p.m.).

Chwilę później ruszamy w stronę znajdującego się poniżej szczytu barokowego Kościółka św. Anny z XVII wieku, który niestety okazuje się jest zamknięty. Kościół został wybudowany w 1644 roku jako kaplica pątnicza. Świątynia została rozbudowana w latach 1662-1665, w latach siedemdziesiątych XX wieku przeprowadzono ostatni remont . Od 1665 roku było organizowane w świątyni ludowe święto patronki góry. Tradycja została zachowana do 1917 roku. Przy świątyni od 1665 roku zaczęli się osiedlać pustelnicy. Do 1919 roku ich liczba wzrosła do piętnastu. W 1812 roku w tym miejscu złożył wizytę król pruski Fryderyk Wilhelm III.

Kościółek św. Anny.
Kościółek św. Anny.

Po wysłuchaniu ciekawostek o kościele ruszamy w dalszą drogę za znakami zielonego szlaku turystycznego. W pewnym momencie szlak skręca w lewo w dół do parku. Tutaj nasz przewodnik podejmuje decyzję, że my pójdziemy dalej asfaltem bowiem zejście przez park jest dosyć strome, a jest trochę ślisko. Tak więc ruszamy dalej drogą asfaltową. Wychodzimy na otwartą polanę, a naszym oczom wyłania się kolejna ciekawa panorama widokowa. Tak więc czas na krótką przerwę.

Ostatnia panorama przed zejściem do Nowej Rudy.
Ostatnia panorama przed zejściem do Nowej Rudy.

Następnie już bezpośrednio ruszamy do Nowej Rudy. Na dworzec gdzie rano zaczynaliśmy naszą wycieczkę docieramy kilkanaście minut po godzinie 16:00 i tym samym kończymy nasze dzisiejsze zajęcia. To był naprawdę świetny dzień we Wzgórzach Wodzickich. Pogoda i widoki nam dziś dopisały, a to utwierdziło nas w przekonaniu, że wzgórza te są naprawdę magiczne. Na pewno kiedyś tu jeszcze wrócę.

O Adrian Kołodziej 221 artykułów
Cześć. Nazywam się Adrian i jestem Przewodnikiem Górskim Sudeckim. Od urodzenia związany jestem z Nysą (woj. Opolskie), a swoją przygodę z górami rozpocząłem w 2007 roku w Tatrach. Od tamtej pory turystyka to część mojego życia. Swoją pasję postanowiłem rozwijać poprzez utworzenie w 2013 roku bloga Świat Gór, gdzie dziś prezentuję moją turystyczną działalność.

1 Komentarz

  1. Fajna trasa. Teraz, gdy odbudowali wieżę na Włodzickiej Górze, to pojawił się kolejny fajny obiekt widokowy na mapie Sudetów. Ja miałem jeszcze okazję widzieć ruiny starej wieży jak również już ją po remoncie – dobrze im poszła renowacja, wygląda na porządnie zrobione.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.