Połonina Caryńska 2018

Połonina Caryńska (1297 m.n.p.m.) to masyw górski położony między dolinami Prowczy i Wołosatego. Zapraszamy serdecznie.

Z życia Świat Gór:

Zabrakło czasu tydzień temu aby dodać kolejny wpis z naszych wakacji w Bieszczadach. Mamy kolejny czwartek więc czas wrócić na bieszczadzkie szlaki. Dziś zapraszamy na Połoninę Caryńską. Zachęcamy do czytania naszych relacji, komentowania ich, a także udostępniania. Niech Wasi znajomi również dowiedzą się o naszym blogu Świat Gór. Zapraszamy także na nasz profil na Facebooku oraz na Instagramie.

Trasa:

Przełęcz Wyżniańska – Połonina Caryńska skrzyżowanie szlaków – Kruhly Wierch – Przełęcz Wyżniańska

Długość: ok. 7,5 km

GOT PTTK – 13 pkt.

Szczyty do Korony Gór Polski: 0

Relacja:

Czwartego dnia naszego pobytu w Bieszczadach wybraliśmy się nad Jezioro Solińskie, ale o tym w innym wpisie. Dziś natomiast nasz piąty dzień pobytu na podkarpaciu, w którym to wybraliśmy się na Połoninę Caryńską.

Tak jak poprzednio wstajemy wczesnym rankiem, aby zjeść śniadanie i spokojnie przejechać blisko 40 km z Cisnej na Przełęcz Wyżniańską skąd wyruszymy dziś na zdobycie Połoniny Caryńskiej. Jest to już znany nam parking, bowiem stąd także ruszaliśmy na Wielką Rawkę. Trasa mija nam bardzo szybko i już o godzinie 9:30 meldujemy się na przełęczy. Parking jest prawie pusty, mało ludzi chyba wyrusza tak wcześnie na szlak.

Kupujemy bilety do Bieszczadzkiego Parku Narodowego i ruszamy za znakami zielonego szlaku turystycznego. Początkowo szlak prowadzi nas w miarę łagodnie otwartą polaną, ale wiemy, że czeka nas spore podejście bowiem do pokonania mamy ponad 350 metrów różnicy wysokości na dystansie niecałych 2 kilometrów. Zresztą jak wchodziliśmy na Rawkę doskonale widzieliśmy co nas będzie czekać na Caryńskiej.

Ruszamy

Wędrujemy.

W tle Mała Rawka.

Wędrując docieramy do granicy lasu a naszym oczom ukazują się strome schodki, które teraz będziemy musieli pokonać. Nasza wędrówka lasem nie trwa długo bowiem po ponad 100 metrach znów wychodzimy na otwartą polanę, którą teraz przez dłuższą chwilę będziemy wędrować w kierunku kolejnej granicy lasu.

Tutaj trasa systematycznie prowadzi nas coraz wyżej, jednak bez jakiegoś bardzo stromego podejścia. Idąc podziwiamy widoki na Małą i Wielką Rawkę oraz na Połoninę Wetlińską, która wyłania nam się z lewej strony.

Są i schodki.

Daria na szlaku.

W drodze na Połoninę Caryńską.

Z prawej Połonina Wetlińska.

Połonina Wetlińska.

Mała i Wielka Rawka.

Docieramy do kolejnej granicy lasu, tutaj Bieszczadzki Park Narodowy przygotował miejsca wypoczynkowe dla turystów w postaci ławek oraz tablicę informacyjną o przyrodzie w Bieszczadach. Postanawiamy usiąść sobie tutaj na chwilę i odpocząć przed dalszym podejściem.

Po przerwie ruszamy w dalszą drogę, wkraczamy do lasu, a naszym oczom wyłaniają się schodki i długie strome podejście. Tak więc rozpoczynamy spokojny marsz ku górze, co jakiś czas zatrzymujemy się aby odpocząć. Udaje nam się w końcu pokonać podejście i wychodzimy na otwartą przestrzeń Połoniny Caryńskiej.

Znów na otwartej przestrzeni.

Mała i Wielka Rawka.

Idąc dalej szlak stopniowo prowadzi nas ku wypłaszczeniu połoniny. O godzinie 11:30 stajemy przy szlakowskazie i postanawiamy zrobić sobie tutaj chwilę przerwy na odpoczynek po ciężkim podejściu. Tutaj także postanawiamy, że dalej udamy się na spacer w stronę rozejścia szlaków, a później wrócimy i wejdziemy na Kruhly Wierch.

Tak więc ruszamy w stronę rozejścia szlaków. Trasa sprowadza nas trochę w dół, a idąc podziwiamy widoki zarówno na Wielką i Małą Rawkę, jak i oddalony masyw Tarnicy. Z lewej strony spoglądamy na szczyty górujące nad Nasicznem i Bereżkami.

Docieramy w końcu do skałek przed rozejściem szlaków i tutaj zatrzymujemy się na chwilę na małą sesję zdjęciową. Robimy kilka pamiątkowych fotek, dalej postanawiamy nie iść tylko decydujemy się aby ruszyć w drogę powrotną.

Widoki z Połoniny Caryńskiej

Połonina Caryńska.

Widoki.

Połonina Caryńska.

Połonina Caryńska widok na Tarnicę.

Połonina Caryńska widok w kierunku Rawek.

Świat Gór na Połoninie Caryńskiej.

Ruszamy więc w drogę powrotną w stronę szlakowskazu, który bardzo szybko mijamy i rozpoczynamy krótkie podejście na Kruhly Wierch za znakami czerwonego Głównego Szlaku Beskidzkiego. W samo południe stajemy na szczycie Kruhlego Wierchu, tak więc najwyższy szczyt Połoniny Caryńskiej zdobyty. Warto więc w tym momencie zamieścić kilka informacji o tym miejscu.

 

Połonina Caryńska to masyw górski położony między dolinami Prowczy i Wołosatego, w których leżą miejscowości Brzegi Górne i Ustrzyki Górne. Na północy Przysłup Caryński oddziela masyw od Magury Stuposiańskiej, zaś od południa poprzez Wyżniańską Przełęcz graniczy on z Działem w paśmie granicznym.

W masywie Połoniny Caryńskiej wyróżnia się cztery kulminacje, najwyższy jest Kruhly Wierch (1297 m.n.p.m.). Podobnie jak w przypadku Połoniny Wetlińskiej, południowo-zachodnie stoki są krótkie i stromo opadają ku dolinom, zaś północno-wschodnie tworzą łagodniejsze grzbiety poprzedzielane dolinami niewielkich potoków.

Panorama z Połoniny Caryńskiej jest rozległa, z dobrze widocznym masywem Wielkiej Rawki, Połoniny Wetlińskiej i grupą najwyższych szczytów polskich Bieszczadów z Tarnicą i Haliczem. Przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza, z połoniny zobaczyć można odległe o ponad 100 km ukraińskie Gorgany, czy odległe o blisko 180 km Tatry.

Nazwa połoniny pochodzi od nieistniejącej już wsi Caryńskie, która leżała u stóp połoniny, jednak pastwiska na połoninie należały także do wsi: Berehy Górne, Bereżki, Ustrzyki Górne. Jeszcze w okresie międzywojennym prowadzono tu intensywny wypas. Połonina Caryńska jest objęta ochroną w ramach Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

Z rzadkich w Polsce gatunków roślin na Caryńskiej Połoninie stwierdzono występowanie takich gatunków, jak: zaraza macierzankowa, tocja alpejska, turzyca dacka, tojad wschodniokarpacki i tojad bukowiński.

Na szczycie jest spora grupka ludzi, która sobie odpoczywa. Także i my decydujemy się tutaj usiąść na chwilę aby odpocząć sobie i podziwiać piękną panoramę widokową na Połoninę Wetlińską oraz na Wielką i Małą Rawkę. Robimy sobie oczywiście pamiątkowe zdjęcia.

Połonina Caryńska.

Wędrujemy.

Grupka ludzi na połoninie.

Świat Gór na połoninie.

Widok z Kruhlowego Wierchu.

Połonina Caryńska.

Wielka i Mała Rawka.

Znak pomiarowy na Caryńskiej.

Daria.

Widok w stronę Tarnicy.

W końcu jednak postanawiamy zakończyć naszą przerwę i ruszyć w drogę powrotną. Tak więc ponownie kierujemy się w stronę szlakowskazu. Schodzimy z Głównego Szlaku Beskidzkiego i za znakami zielonego szlaku turystycznego rozpoczynamy zejście w stronę parkingu trasą którą jakiś czas temu wchodziliśmy.

Schodzimy.

Widok na Caryńską z dołu.

Już prawie na parkingu.

Adrian Kołodziej
About Adrian Kołodziej 206 Articles
Nazywam się Adrian, od urodzenia związany jestem z Nysą (woj. Opolskie). Swoją górską przygodę rozpocząłem w 2007 roku, kiedy to pierwszy raz wybrałem się na wycieczkę górską w Tatry. Od tamtej pory góry to moja życiowa pasja, którą postanowiłem rozwinąć w 2013 roku tworząc blog: Świat Gór – Czyli blog o górach. Od 2015 roku natomiast moim górskim wyprawom towarzysz moja narzeczona Daria, dużo pomagając mi. Dlatego też stał się naszą wspólną stroną internetową. Zapraszam serdecznie do częstszego odwiedzania naszego bloga.

Be the first to comment

Zostaw odpowiedz

Podaj swoj email.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.