Praga 2018

Praga to stolica i zarazem największe miasto Czech, położone w zachodniej części kraju nad Wełtawą. Stolicę Republiki Czeskiej odwiedziliśmy w marcu tego roku. Zapraszamy.

Z życia Świat Gór:

Dziś czwartek tak więc czas na relację z naszych tegorocznych wypraw. W tym wpisie cofniemy się do marca kiedy to wybraliśmy się razem z Oddziałem PTTK Tryton w Nysie na dwudniową wycieczkę do Pragi. Był to bardzo aktywny wyjazd, pogoda nam dopisała i udało nam się zwiedzić najważniejsze zabytki przepięknej stolicy Czech.

Śmiało po tym wyjeździe możemy powiedzieć, że Praga to jedno z najpiękniejszych miast. Urzeka swoim pięknem, a kto tam raz pojedzie ten będzie szybko chciał tam wrócić (my już chcemy). A co udało nam się zobaczyć w trakcie tych dwóch dni, o tym poniżej w pierwszej części relacji z naszego wyjazdu.

W ostatnim wpisie pisaliśmy o naszych planach więc dziś sobie to odpuścimy. Tymczasem zapraszamy do czytania naszych relacji, komentowania ich, a także udostępniania. Niech Wasi znajomi również dowiedzą się o naszym blogu Świat Gór. Zapraszamy także na nasz profil na Facebooku oraz na Instagramie.

Relacja:

Zarząd Oddziału PTTK Tryton w Nysie ustalając harmonogram imprez na ten rok zapisał w kalendarzu zorganizowanie dwudniowej wycieczki do Pragi. Termin wyjazdu przyjęliśmy na marzec i szybko okazało się, że plan ten to był strzał w dziesiątkę. Zaraz po tym jak opublikowaliśmy kalendarz imprez zaczęły się pytania, kiedy można zapisać się na Pragę.

Zainteresowanych na tą wycieczkę było tylu, że trzeba byłoby wynająć dwa duże autokary. To jednak było niemożliwe. Dlatego też do stolicy Czech wybrała się grupa 50 członków i sympatyków naszego Oddziału.

W sobotę (10.03) o godz. 5:00 tym razem nietypowo bowiem wsiadamy do autobusu przy ulicy Zwycięstwa w Nysie (bowiem autobus jechał z Głuchołaz do Nysy, a nam łatwiej było tutaj wsiąść). Razem z grupą z Głuchołaz ruszamy po pozostałych członków naszego Oddziału i kilka minut po godzinie 5:00 ruszamy już w stronę Pragi.

Trasa mija nam szybko w międzyczasie po przekroczeniu granicy nasi przewodnicy, którzy będą nas oprowadzać po Pradze, przedstawiają nam różnego rodzaju ciekawostki o mijanych obiektach. Odbywa się również konkurs wiedzy z ciekawymi nagrodami. Przez dwa dni oprowadzać nas będą: Marcin Nowak, Jarosław Srębacz oraz Marek Więckiewicz.

Do Pragi docieramy po godzinie 9:00, teraz czeka na nas przedostanie się w okolice dworca,  gdzie wysiądziemy i ruszymy na zwiedzanie. W miarę sprawnie udaje nam się dostać do naszego punktu desantowego. Autobus zatrzymuje się na chwile przy dworcu wysiadamy, zbieramy grupę i ruszamy do pobliskiego parku, gdzie od wstępnych informacji o Pradze i tutejszym dworcu opowiadanie rozpoczyna Marek Więckiewicz.

Marek Więckiewicz w akcji.

Po chwili ruszamy na zwiedzanie miasta. Plan na dziś zakłada spacer Starym i Nowym Miastem oraz odwiedzenie Josefova czyli słynnej żydowskiej dzielnicy. Oczywiście odwiedzimy dziś Plac Wacława, zobaczymy Kościół Marii Panny przed Tynem czy wybierzemy się do Kaplicy Betlejemskiej gdzie kazania głosił Jan Hus.

Na początek kierujemy się w stronę Muzeum Narodowego gdzie znajduje się pomnik Jana Palacha, czyli studenta, który w proteście przeciwko agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację i powszechnej apatii czeskiego społeczeństwa 16 stycznia 1969 o godz. 16 dokonał aktu samospalenia przed muzeum.

W taki sposób dotarliśmy również na Plac Wacława, czyli dawny targ, a dziś najbardziej reprezentacyjnych miejsc Pragi. Na początek kierujemy się w stronę konnego pomnika św. Wacława. Tutaj zatrzymujemy się na dłuższą chwilę, aby wysłuchać historii tego miejsca o którym opowiada nam Marek Więckiewicz. Wato w tym miejscu zamieścić kilka ciekawostek.

Plac Wacława, czyli dawny targ, a dziś najbardziej reprezentacyjnych miejsc Pragi. Miejsce wielu ważnych wydarzeń historycznych. To tutaj rozpoczęła się Aksamitna Rewolucja. Dziś jest to główna arteria praska. Zarówno w dzień, jak i w nocy tętni życiem kulturalnym, towarzyskim oraz handlowym. Plac został wytyczony w 1348 z inicjatywy Karola IV. W czasach średniowiecza z racji odbywającego się tu od 1362 handlu końmi zwany był Końskim Targiem. Z czasem z targowiska plac stał się areną ważnych wydarzeń politycznych. Plac należy do większych w Europie. Ma 750 metrów długości oraz 60 metrów szerokości.

Pomnik Świętego Wacława to jedna z najbardziej znanych dzieł rzeźbiarskich w stolicy Republiki Czeskiej. Autorem jest najważniejszy czeski rzeźbiarz wieku XIX i XX, przedstawiciel realizmu i monumentalnej nowoczesnej czeskiej rzeźby Josef Václav Myslbek. Pomnik jest symbolem czeskiej państwowości, ale również swego rodzaju miejscem, wskazującym na konieczność zachowania podstawowych wartości kulturowych i duchowych narodu.

Muzeum Narodowe to czeska instytucja muzealna zajmująca się systematycznym gromadzeniem, przygotowywaniem i udostępnianiem dla zwiedzających zbiorów nauk przyrodniczych i historycznych. Została założona w 1818 w Pradze przez Kaspara Marię von Sternberg. Zbudowany około 1900 gmach dominuje nad placem Wacława. Obecne Muzeum Narodowe mieści prawie 14 mln pozycji.

Pomnik Wacława.

Święty Wacław.

Trytonki na Placu Wacława.

Plac Wacława.

Z placu Wacława udajemy się do Pałacu Lucerna przy Placu Wacława gdzie znajduje się ciekawostka jaką jest „koń” czyli rzeźba czeskiego artysty Davida Černego z 1999. Rzeźba jest nawiązaniem do zlokalizowanego w pobliżu, w górnej części Placu Wacława, konnego pomnika patrona Czech – św. Wacława. Rzeźba Černego różni się tym, że koń św. Wacława jest zdechły, zwisa ze sklepienia brzuchem do góry, z pyska wystaje mu język, a święty siedzi okrakiem nie na grzbiecie zwierzęcia, a na jego brzuchu.

Rzeźba, według Mariusza Szczygła, symbolizować ma odporność Czechów na naruszanie tabu narodowego oraz wysoki w tym narodzie poziom autoironii. Pokazuje postawę Czechów w dobie transformacji systemowej – mimo porzucenia wielu dawnych elementów tożsamości narodowej, kraj rozwija się, jedzie dalej.

Koń.

Daria z siostrą Pauliną i jej chłopakiem Marcinem.

Po wyjściu z Pałacu Lcerna udajemy się do następnego punktu naszego zwiedzania stolicy Czech, a mianowicie do Kościoła Matki Bożej Śnieżnej. Chwilę zatrzymujemy się przed nim gdzie wysłuchujemy kilku ciekawostek. Wchodzimy na dziedziniec gdzie znajduje się kilka figur, na czele z św. Janem Nepomucenem.

Spoglądamy na fasadę kościoła, która nie obrazuje nam tego co za chwilę zobaczymy. Dopiero po wejściu do środka można powiedzieć, że szczęki nam opadają, ze względu na wysokość kościoła i znajdujący się wewnątrz ogromny ołtarz.

Kościół Matki Bożej Śnieżnej to kościół, którego budowę rozpoczęto w 1347 roku z polecenia cesarza Karola IV, miał pełnić rolę kościoła koronacyjnego. Rozmiarem miał dorównywać katedrze św. Wita. Prace budowlane przerwały wojny husyckie. Ponownie roboty podjęto w XVII w. przebudowując obiekt w stylu renesansowym. Jest to najwyższa gotycka budowla sakralna w Pradze. Posługują przy nim franciszkanie.

Kościół Matki Bożej Śnieżnej.

Wnętrze.

Świat Gór w Pradze.

Kościół z zewnątrz - tutaj widać ogrom.

Daria.

Wychodzimy z kościoła i udajemy się jeszcze do pobliskich ogrodów. Jest to pewnego rodzaju oaza spokoju w centrum Pragi. Miejsce gdzie można usiąść wyciszyć się i odpocząć. Chwilę tutaj spędzamy, a następnie ruszamy w dalszą drogę.

Wracamy na Plac Wacława skąd ruszamy w stronę Baszty Prochowej. Powoli będziemy zbliżać się do rynku. Nim tam jednak dotrzemy robimy sobie przerwę przy baszcie gdzie poznajemy historię jej powstania. Natomiast tuż obok baszty znajduje się Miejski Dom Reprezentacyjny. Warto w tym miejscu dodać kilka informacji.

Baszta Prochowa to jeden z symboli Pragi. Budowę tej 65 metrowej późnogotyckiej bramy miejskiej rozpoczęto w roku 1475 na zlecenie Władysława II Jagiellończyka. Została wybudowana na fundamentach starszej bramy z XIII wieku, która istniała w tym miejscu.

W jej sąsiedztwie znajdował się dwór Władysława Jagiellończyka. Po przeniesieniu siedziby królewskiej na Hradczany w roku 1483 brama utraciła znaczenie reprezentacyjne. Obecną nazwę zyskała w XVII i XVIII wieku, kiedy to stała się składem prochu. Pod koniec XIX wieku odrestaurowana przez architekta Josefa Mockera. Dodano wtedy neogotycki dach, pokrywający ją do dziś.

Miejski Dom Reprezentacyjny to jeden z najsłynniejszych secesyjnych budynków w Pradze. Pełni głównie funkcje reprezentacyjne. Na miejscu dzisiejszego Miejskiego Domu Reprezentacyjnego stała pierwotnie rezydencja królów czeskich. Wybudowany został około roku 1380 za panowania Wacława IV Luksemburskiego. Oprócz pałacu kompleks obejmował domy dla dworzan, łaźnie, lwiarnię i ogrody.

Miejski Dom Reprezentacyjny został zbudowany w latach 1905-1912. Elementy wystroju wnętrz tworzyli najsłynniejsi czescy malarze i rzeźbiarze początku XX wieku. Wnętrza budynku obejmują kilka sali, z których największa jest Sala im. Fryderyka Smetany służąca jako sala koncertowa dla 1200 słuchaczy. Na parterze i w suterenie jest kilka restauracji i kawiarni. Koło wejścia głównego znajduje się centrum informacji.

Miejski Dom Reprezentacyjny dwukrotnie zapisał się w dziejach czechosłowackiej państwowości: 28 października 1918 r. ogłoszono tu niepodległość Czechosłowacji, a w listopadzie 1989 r. odbyło się tu pierwsze spotkanie władz komunistycznych z przedstawicielami Forum Obywatelskiego z Václavem Havlem na czele.

Baszta Prochowa.

Herb Nysy z prawej w dole.

Miejski Dom Reprezentacyjny.

Miejski Dom Reprezentacyjny.

Ruszamy dalej. Trochę okrężną drogą kierujemy się teraz w stronę rynku. Kluczymy między uliczkami po których oprowadza nas teraz Jarosław Srębacz. Docieramy do Kościoła Marii Panny przed Tynem także już prawie jesteśmy na rynku, jednak nie wchodzimy na główny plac tylko skręcamy w prawo i kierujemy się w stronę Tyńskiego Dworu, znajdującego się tuż za kościołem. Tutaj Jarek opowiada nam kilka ciekawostek.

Dwór Tyński w średniowieczu służył jako miejsce postoju zagranicznych kupców, a od miasta oddzielała go fosa i mur obronny. Dwór swój największy rozkwit przeżywał za czasów panowania Karola IV, gdyż wtedy w skład kompleksu wchodziły między innymi liczne magazyny, zajazdy, karczmy, stajnie dla koni, a także znajdował się tutaj najstarszy szpital w Pradze.

Dwór Tyński był na pewno najciekawszym miejscem średniowiecznej Pragi, gdyż od samego rana rozbrzmiewały tu pokrzykiwania kupców, wieczorami odbywały się tu zakrapiane imprezy, które organizowane były na cześć sfinalizowanych transakcji, a także opowiadano opowieści z dalekich podróży.  To średniowieczne centrum handlowe w latach dziewięćdziesiątych XX wieku zostało zmienione w historyczne oraz kulturalne centrum miasta.

Jarek w akcji.

Dwór Tyński.

Ruszamy w dalszą drogę. Teraz już bezpośrednio kierować się będziemy na rynek starego miasta. Krótki spacer i wychodzimy na główny plac miasta, a naszym oczom ukazuje się pomnik Jana Husa i otoczona rusztowaniami wieża ratusza.

Na początek podchodzimy do Kościoła Marii Panny przed Tynem gdzie Jarek przedstawia nam historię związaną z rewolucją husycką w Czechach i Pradze. Tutaj także przedstawia nam wstępnie działalność Jana Husa. Niestety do samego kościoła nie udaje nam się wejść ale przez kraty możemy zajrzeć do środka.

Kościół Marii Panny przed Tynem to zabytkowy gotycki kościół w Pradze należący do świątyń z zakorzenioną tradycją reformatorską. W miejscu obecnego kościoła już w XI wieku stał romański kościółek, należący do Dworu Tyńskiego, który został zastąpiony w drugiej połowie XIII wieku budynkiem gotyckim. W kościele tym wygłaszał kazania krytyk kościelnych obyczajów Konrad Waldhauser.

W połowie XIV wieku ówczesny kościół ustąpił miejsca nowej świątyni, którą wykończono dopiero na początku XVI wieku. Dopiero bowiem w XIV wieku założono obecny gotycki kościół, który stał się głównym kościołem staromiejskim. Na projekt kościoła wywarli wpływ Mateusz z Arrasu oraz przede wszystkim Peter Parler. Parlera przypomina zwłaszcza ozdobne okno frontowe o wysokości 28 m oraz północny portal.

Tyński kościół w czasach husytyzmu opanowany przez grupę zwolenników Husa i od 1427 r. tu wybrano husyckiego arcybiskupa Jana Rokycanę, który tu też ma grób. Po wojnach husyckich budynek miał być dokończony i zadaszony, lecz drewno na przykrycie zostało wykorzystane do budowy szubienic dla husyty Jana Roháča z Duby i jego 50 towarzyszy, straconych przez Zygmunta Luksemburskiego na Rynku Staromiejskim po zdobyciu ostatniego zamku husyckiego Sion.

W czasach rządów Jerzego z Podiebradów, króla wybranego w pobliskim ratuszu staromiejskim, kościół wykańczano. Na szczycie umieszczono rzeźbę „husyckiego króla” Jerzego z Podiebradów i nad nią olbrzymi złocony kielich, symbol komunii pod dwiema postaciami. Posąg króla został w 1626 r. zastąpiony postacią Madonny. W roku 1679 w kościele wybuchł pożar; główną nawę potem obniżono i została sklepiona w stylu barokowym.

Rynek staromiejski Praga.

Jedna z przepięknych kamienic.

Portal wejściowy do Kościoła Marii Panny przed Tynem.

Od lewej: Kinga, Daria, Marcin i Paulina.

Nasi przewodnicy idąc od prawej: Jarek, Marcin i Marek.

Trytonki.

Wracamy na plac rynkowy tutaj również zatrzymujemy się na chwilę, a Jarek opowiada nam kilka ciekawostek o najważniejszych obiektach tutaj położonych. Oczywiście na czele z pomnikiem Jana Husa, ratuszem, Kościołem św. Mikołaja czy najważniejszymi kamienicami.

Rynek Staromiejski to historyczny plac miejski na Starym Mieście w Pradze. Znajduje się między placem Wacława i mostem Karola. Na rynku znajdują się budynki w wielu stylach architektonicznych, w tym gotycki kościół Najświętszej Marii Panny przed Tynem i barokowy kościół św. Mikołaja.

Pomnik Jana Husa przedstawia zwycięskich wojowników husyckich i protestantów, którzy zostali zmuszeni do emigracji 200 lat po Janie Husie oraz młodą matkę, która symbolizuje odrodzenie narodowe. Został odsłonięty w 1915 roku dla uczczenia 500. rocznicy męczeńskiej śmierci Jana Husa. Pomnik został zaprojektowany przez Ladislava Šalouna.

Urodzony w 1370, Hus stał się wpływowym myślicielem religijnym, filozofem, reformatorem w Pradze. Hus uważał, że katolickie msze należy prowadzić w języku ojczystym, lub języku lokalnym, a nie po łacinie. To było niezgodne z nauką Watykanu i Hus został ostatecznie potępiony przez sobór w Konstancji i spalony na stosie w 1415 roku.

Kościół św. Mikołaja to zabytkowy barokowy kościół stojący przy rynku Starego Miasta. Zbudowany został w latach 1732-1735 z funduszy opata benedyktyńskiego Anselma Vlacha według projektu czołowego architekta czeskiego baroku Kiliána Ignáca Dientzenhofera.

W 1620 kościół przejęli benedyktyni i rozpoczęli jego stopniową przebudowę. W czasie budowy w XVIII wieku świątynię otaczały z trzech stron budynki, więc fasadę kościoła zwrócono w kierunku południowym. W l. 1870-1914 świątynia służyła czeskiej Cerkwi prawosławnej, a od 1920 – Czechosłowackiemu Kościołowi Husyckiemu. Obecnie kościół jest także miejscem odbywania się stałych koncertów muzycznych.

Ratusz staromiejski to dawna siedziba władz miejskich Pragi. Istniejący dzisiaj budynek ratusza powstawał stopniowo, poczynając od 1338 roku, kiedy to rajcy miejscy Starego Miasta zajęli narożną kamienicę. Już wkrótce potem rozpoczęto stawianie wieży ratuszowej, w której przyziemiu utworzono w 1381 roku kaplicę autorstwa Petera Parlera.

Budowę ratusza ukończono w dobie wojen husyckich. W 1402 roku umieszczono też pierwszy zegar na wieży – w roku 1490 zastąpiony został nowym, istniejącym do dzisiaj zegarem – dziełem mistrza Hanusza o niezwykle pomysłowym mechanizmie.

Pomnik Jana Husa, w tle Kościół św. Mikołaja.

Pomnik Jana Husa.

Z lewej pomnik Jana Husa, w tle z prawej Kościół Marii Panny przed Tynem.

Kończymy nasz pobyt na rynku staromiejskim i ruszamy w dalszą drogę. Wchodzimy w jedną z dróżek wychodzących poza rynek i kierujemy się w stronę Kaplicy Betlejemskiej czyli miejsca gdzie swoje kazania głosił słynny Jan Hus.

Po kilkunastominutowym spacerze docieramy na miejsce, zaopatrujemy się w bilety i wchodzimy do środka. Sama kaplica wewnątrz nie robi takiego wrażenia jak kościoły w Pradze, lecz historia tego miejsca jest niesamowita. Tutaj Pani przewodnik przedstawia nam kilka ciekawostek o tym miejscu, a nasz przewodnik Marek Więckiewicz wychodzi na środek sceny i daje krótki koncert dla zgromadzonych.

Kaplica Betlejemska to budynek szczególnie ważny w historii Czech. Tu wygłaszali słynne kazania: Jan Hus i Thomas Müntzer. Od swojego powstania stała się ośrodkiem czeskiego odrodzenia narodowego.

Kaplica powstała w 1391 na polecenie Jana z Mühlheimu, w tym celu, aby kazania mogły być tu wygłaszane wyłącznie po czesku. Zbudowano ją w czystym stylu gotyckim. We wnętrzu dominowała ambona a nie ołtarz, co podkreślało funkcję świątyni. W kaplicy mogło się zmieścić 3.000 osób.

Od 1402 wygłaszał tu kazania Jan Hus, przyciągając tłumy słuchaczy. Po jego męczeńskiej śmierci w 1415, przemawiali z ambony kolejni kaznodzieje husyccy. W 1521 w kaplicy wygłosił kazania słynny niemiecki działacz reformacji Thomas Müntzer.

Po tragicznej dla Czechów bitwie na Białej Górze kaplicę odkupili jezuici, którzy starali się zatrzeć jej pierwotną funkcję. W 1786 na polecenie władz austriackich zrujnowaną kaplicę zburzono, z wyjątkiem 3 murów zewnętrznych, a w XIX wieku wbudowano w te mury czynszową kamienicę. W latach 1948-53 kamienicę wyburzono, a z ocalonych resztek i na podstawie starych rysunków i planów odbudowano kaplicę.

Jarek.

Trytonki.

Kaplica Betlejemska.

Po wyjściu z kaplicy udajemy się na zasłużoną przerwę obiadową, do jednej z restauracji położonych poza rynkiem. Tam organizatorzy przewidzieli 40 minutową przerwę, po której wyruszymy na dalsze zwiedzanie miasta.

Najedzeni wychodzimy z restauracji i ruszamy na dalsze zwiedzanie miasta. Teraz grupę przejmuje Marcin Nowak, który poprowadzi nas w stronę Wełtawy i mostu Karola. Tak więc ruszamy spokojnie klucząc między kamieniczkami docieramy do ulicy Smetanovo gdzie po drugiej stronie widać już nurt słynnej Wełtawy.

Zatrzymujemy się tutaj na chwile a Marcin opowiada nam o najważniejszych obiektach w okolicy w tym o wieży ciśnień Sitkow, wzgórzu Petrin czy właśnie o Wełtawie. Po chwili ruszamy dalej, przechodzimy na drugą stronę drogi i wędrujemy dalej w stronę mostu Karola mając przed sobą przepiękną panoramę widokową na wspomniany most oraz na Hradczany, które zwiedzać będziemy jutro.

Marcin w akcji.

Z lewej widoczne wzgórze Petrin.

Paulina i Marcin zostawiają w Pradze kłódkę.

W oddali Hradczany, a z prawej Most Karola.

Taki olbrzym chodził sobie po gałęzi w Wełtawie.

Katedra św. Wita na Hradczanach.

W końcu docieramy do kolejnego punktu naszego programu jakim jest plac Krzyżowców w Pradze gdzie znajduje się pomnik słynnego Karola IV, a także Staromiejska Wieża Mostowa służąca jako wejście na Most Karola. Na placu Marcin opowiada nam kilka ciekawostek związanych z życiorysem Karola IV. Warto w tym miejscu wspomnieć o tym iż na wieży staromiejskiej znajduje się herb Nysy.

Pomnik Karola IV wzniesiony w 1848 r. z okazji pięćsetnej rocznicy założenia Uniwersytetu Karola. Cesarz jedną ręką oparty jest na mieczu, zaś w drugiej trzyma akt erekcyjny uniwersytetu. Wokół władcy umieszczono alegorie ówczesnych czterech wydziałów i cztery wybitne postaci przyjaciół i bliskich współpracowników cesarza: Arnošta z Pardubic, Jana Očko z Vlašimi, Mateusza z Arras  i Beneša Krabice z Weitmile.

Tuż za pomnikiem znajdujemy miejsce, gdzie można zrobić grupowe zdjęcie. Tak więc robimy pamiątkowe zdjęcie i ruszamy dalej.

Pomnik Karola IV.

Plac Krzyżowców.

Staromiejska Wieża Mostowa.

Herb Nysy z lewej.

Kartusze herbowe na wieży.

Trytonki w Pradze.

Przepiękna panorama.

O moście Karola wspominać nie będziemy, gdyż jutro będzie nam dane przejść go w całości. Teraz natomiast ruszamy w stronę i kierujemy się w stronę Filharmonii Czeskiej gdzie Marcin opowiada kilka ciekawostek o tym obiekcie. Stąd natomiast ruszamy w dalszą drogę i kierować będziemy do słynnego Josefova.

Filharmonia Czeska.

Tuż za czeską filharmonią Marcin pokazuje nam cmentarz żydowski, gdzie zachowało się wiele macew. Robi to na nas ogromne wrażenie, a tuż za cmentarzem wkraczamy na teren dzielnicy żydowskiej – Josefov.

Tutaj zatrzymujemy się na samym początku dzielnicy gdzie Marcin opowiada o historii tego miejsca, a my przyglądamy się bardzo ciekawej Sali obrzędowej widocznej w oddali. Po chwili ruszamy na krótki spacer po dzielnicy.

Mijamy wspomnianą synagogę i docieramy do równie ciekawej Synagogi Staronowa, tuż obok której znajduje się Ratusz Żydowski z oryginalnym zegarem z cyframi hebrajskimi, którego wskazówki poruszają się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Warto w tym miejscu dodać kilka ciekawostek o samym Josefovie.

Josefov to obszar w centralnej części Pragi, na prawym brzegu Wełtawy, dawna dzielnica żydowska. Jego obecny wygląd to w dużej części zasługa wyburzeń oraz wielkiej przebudowy dzielnicy na przełomie XIX i XX wieku.

Sala obrzędowa to neoromański budynek tuż obok starego cmentarza żydowskiego i Synagogi Klausowej. Została zbudowana w latach 1911–1912 pod kierunkiem architekta J. Gerstla dla Żydowskiego Stowarzyszenia Pogrzebowego. Aż do lat 20. XX.w. przygotowywano w niej do pochówku ciała zmarłych Żydów.

Synagoga Staronowa to najstarsza czynna synagoga w Europie. Zbudowana została w 1270 roku, w stylu wczesnogotyckim. Była jedną z pierwszych praskich budowli w tym stylu. Na początku istnienia była zwana Nową lub Wielką. Kiedy zaczęły powstawać nowe synagogi w XVI wieku, zaczęto ją nazywać „staronową”, ponieważ wciąż istniała stara synagoga, zastąpiona po rozbiórce w 1867 przez Synagogę Hiszpańską. Obecnie jest najstarszą czynną synagogą Europy i cały czas służy praskiej gminie żydowskiej.

Ratusz Żydowski to rokokowy budynek na rogu ulic Maiselovej i Červenéj. Pierwotnie został zaprojektowany przez Pankratiusa Rodera. W 1754 budynek spłonął. Odbudowano go według planów Josefa Schlesingera w 1765.

Ratusz, o biało-różowych elewacjach, ma drewnianą wieżę zegarową. Na wieży został umiejscowiony, obok czterech klasycznych zegarów z rzymskimi cyframi, oryginalny zegar z cyframi hebrajskimi, którego wskazówki poruszają się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Wieża została zbudowana za pozwoleniem cesarza Leopolda II, w dowód wdzięczności za udział Żydów w obronie praskich posiadłości przed Szwedami.

Nad głównym wejściem do obiektu oraz na wieży zegarowej widnieje herb praskiej gminy żydowskiej: gwiazda Dawida z charakterystycznym, żydowskim kapeluszem.

Cmentarz żydowski.

Sala obrzędowa.

Synagoga Staronowa.

Ratusz Żydowski.

Praga - Świat Gór.

W taki sposób można powiedzieć pierwszy dzień naszego pobytu dobiega końca, bowiem udało nam się zrealizować cały program założony na dziś. Teraz kierujemy się w stronę rynku staromiejskiego skąd udamy się na Plac Wacława gdzie organizatorzy przewidzieli krótką przerwę na możliwość zaopatrzenia się w pamiątki.

Po przerwie ruszamy w stronę dworca, gdzie po chwili podjeżdża po nas autobus i ruszamy w stronę miejscowości Cesky Brod gdzie mamy zarezerwowany hotel Apeyron. Na miejsce docieramy wieczorem, szybko kwaterujemy się i postanawiamy jeszcze wyruszyć na krótki wieczorny spacer po tej miejscowości.

Sam Cesky Brod to bardzo ciekawa miejscowość położona niecałe 50 km od dworca w Pradze. W tym niewielkim miasteczku wrażenie robi znajdujący się w centrum pomnik Prokopa Wielkiego. Do ciekawych obiektów należy zaliczyć także Kościół św. Gotarda tuż obok którego stoi posąg św. Jana Nepomucena, barokowa rzeźba Świętej Rodziny, kapucyński Klasztor Marii Magdaleny czy pozostałości średniowiecznych murów miejskich.

Ze względu na to iż był to wieczorny spacer, zdjęcia z tego spaceru nie są wybitnej jakości, dlatego też następnego ranka po śniadaniu udałem się na krótki spacer aby najważniejsze z obiektów sfotografować za dnia. Dlatego też szerzej o tej miejscowości w następnej relacji.

Pomnik Prokopa Wielkiego w Ceskim Brodzie.

Późnym wieczorem wracamy do pokoju i w taki sposób kończymy pierwszy dzień naszego pobytu w Pradze i Ceskim Brodzie. A co było drugiego dnia? O tym w kolejnej relacji.

 

Adrian Kołodziej
About Adrian Kołodziej 186 Articles
Nazywam się Adrian, od urodzenia związany jestem z Nysą (woj. Opolskie). Swoją górską przygodę rozpocząłem w 2007 roku, kiedy to pierwszy raz wybrałem się na wycieczkę górską w Tatry. Od tamtej pory góry to moja życiowa pasja, którą postanowiłem rozwinąć w 2013 roku tworząc blog: Świat Gór – Czyli blog o górach. Od 2015 roku natomiast moim górskim wyprawom towarzysz moja narzeczona Daria, dużo pomagając mi. Dlatego też stał się naszą wspólną stroną internetową. Zapraszam serdecznie do częstszego odwiedzania naszego bloga.

Be the first to comment

Zostaw odpowiedz

Podaj swoj email.


*