Kłodzka Góra (765 m.n.p.m.)

Kłodzka Góra (757 m.n.p.m.) i Szeroka Góra (765 m.n.p.m.) to dwa najwyższe szczyty Gór Bardzkich w Sudetach Środkowych. Zapraszam do lektury.

Trasa:

Przełęcz Łaszczowa – Ostra Góra – Kłodzka Góra – Szeroka Góra – Ostra Góra – Przełęcz Łaszczowa

Długość – ok. 7,5 km

Punkty GOT – 10 pkt

Mapa:

Relacja:

W dzisiejszej relacji zapraszam na opis sierpniowej wycieczki w Góry Bardzkie na dwa najwyższe szczyty – Kłodzką Górę (757 m.n.p.m.) oraz Szeroką Górę (765 m.n.p.m.). Początkiem miesiąca na pierwszym wspomnianym szczycie zakończyły się prace przy budowie nowej wieży widokowej, wszystko to w ramach projektu „Polsko-Czeski Szlak Grzbietowy” (w ramach którego powstała wieża na Jagodnej, Velkej Destnej czy Włodzickiej Górze, a także trwa budowa na Orlicy czy Czerńcu).

W sobotę (15.08.2020 r.) postanowiłem wybrać się we wspomnianej już wyżej pasmo górskie aby zobaczyć tą nową atrakcję turystyczną. Na wycieczce towarzyszyć mi będą Tomasz Drozdowski i Jerzy Strzelczyk. W takim składem ruszamy rankiem z Nysy w stronę miejscowości Laskówka i dalej na Przełęcz Łaszczową skąd mamy wyruszyć na szlak. Na miejscu meldujemy się ok. godz. 8:30. Warto wspomnieć, że jest to przełęcz górska stanowiąca wyraźne, dość wąskie, płytko wcięte obniżenie, o stromych podejściach i łagodniejszych zboczach, wcinające się między wzniesienia Ostra Góra (751 m n.p.m.) i Łaszczowa (622 m n.p.m.) i rozdzielające Grzbiet Wschodni Gór Bardzkich na dwie części.

Przez przełęcz od dawna prowadził stary trakt handlowy zwany Drogą Graniczną, uważany za odnogę szlaku bursztynowego. Z czasem stał się jedną z ważniejszych dróg handlowych, łączących Śląsk z Czechami. Przełęcz miała strategiczne znaczenie, prawie w każdej wojnie toczyły się o nią walki. Przechodzi przez nią granica powiatów kłodzkiego i ząbkowickiego. Dziś przez przełęcz prowadzi droga lokalna z Kłodzka przez Wojciechowice do Laskówki. Jest tutaj także trochę miejsca gdzie można zostawić samochód. Także tutaj parkujemy i przygotowujemy się do wycieczki, a po kilku chwilach ruszamy w drogę za znakami niebieskiego szlaku turystycznego.

Przełęcz Łaszczowa.
Przełęcz Łaszczowa.

Niestety po przejściu kilkudziesięciu metrów pogoda się psuje – zaczyna padać deszcz. Od rana ogólnie było dosyć pochmurno, prognozy przewidywały możliwość wystąpienia przelotnych opadów. Szybko nakładamy płaszcze przeciwdeszczowe i nie poddając się ruszamy w stronę naszego celu. Trasa z początku wiedzie nas szlakiem w górę. Idąc systematycznie zdobywamy wysokość, aż stajemy na pierwszym dziś wzniesieniu, a mianowicie osiągamy wierzchołek Ostrej Góry (752 m.n.p.m.). Jest to trzeci pod względem wysokości szczyt Gór Bardzkich, wznoszący się wyraźnie zaznaczoną kulminacją w grzbiecie głównym południowo-wschodniej części ich łańcucha (Grzbiet Wschodni).

Ostra Góra zbudowana jest z dolnokarbońskich szarogłazów i łupków ilastych, miejscami przechodzących w mułowce, należących do struktury bardzkiej. Ostra Góra długo (jeszcze po II wojnie światowej) uchodziła za najwyższy szczyt Gór Bardzkich. Jako „najwyższa” góra bezpośrednio dostępna z Kłodzka, była bardzo popularna. Kłodzkie Towarzystwo Górskie już na początku swego istnienia (koniec XIX wieku) wzniosło tu drewnianą wieżę widokową 17-metrowej wysokości, z dwoma pomostami widokowymi. Po 1945 roku góra utraciła swoje znaczenie turystyczne. Wieża widokowa, postawiona na nowo w roku 1927, przetrwała do połowy lat 50. XX wieku.

Dziś ze szczytu brak panoramy widokowej. Nie ma tutaj także tabliczki informującej, że jesteśmy na szczycie. Szkoda, bo przydałoby się tutaj jakieś zagospodarowanie turystyczne, które pozwoliłoby na podziwianie widoków. Na miejscu robimy kilka fotek i ruszamy spokojnie dalej. Całe szczęście deszcz przestał padać, dzięki czemu możemy zdjąć płaszcze przeciwdeszczowe i spokojnie wędrować.

Ostra Góra.
Ostra Góra.

Idąc dalej szlak sprowadza nas nieco w dół i wyprowadza na taką jakby otwartą przestrzeń. Z lewej strony pojawiają się nieco ograniczone widoki. Nie zatrzymujemy się tutaj na długo bowiem decydujemy zrobić t w drodze powrotnej. Maszerując dalej nie wiadomo kiedy ale zdobywamy kolejny szczyt na trasie – Gajnik (747 m.n.p.m.). Jest to wzniesienie o niewyraźnie zaznaczonym wierzchołku, które wyrasta na południowy wschód od Ostrej Góry, w postaci małego, wydłużonego grzbietu o stromo opadających południowo-wschodnich i północno-zachodnich zboczach. Zbudowane jest z dolnokarbońskich szarogłazów i łupków ilastych, miejscami przechodzących w mułowce, należących do struktury bardzkiej. Warto wspomnieć, że przez szczyt góry przebiega granica administracyjna między powiatem kłodzkim i ząbkowickim. Tutaj już na szczycie znajduje się tabliczka przytwierdzona do drzewa, przy której oczywiście robimy zdjęcia, a następnie ruszamy w dalszą drogę.

Gajnik zdobyty.
Gajnik zdobyty.

Idąc na naszej trasie pojawia się pewna ciekawostka. Otóż ok. 300 metrów od szczytu napotykamy bardzo ciekawy kamień graniczny. Najbardziej reprezentacyjna ścianka trójgraniastego słupka z inicjałami BP K i datą 1746 (zdjęcie zrobione po chybotliwym ustawieniu kamienia). To „K” wskazuje prawdopodobnie Konigshain (Wojciechowice) leżące po zachodniej stronie grzbietu.

Ciekawy kamień graniczny.
Ciekawy kamień graniczny.

Ruszamy dalej. Teraz szlak prowadzi nas w miarę płaską ścieżką, aż do momentu gdzie pojawia się rozejście dróg na Kłodzką Górę i Szeroką Górę. Na trasie pojawiają się także kierunkowskazy do nowej wieży. Także to znak, że jesteśmy coraz bliżej naszego celu. Docieramy do miejsca gdzie szlak niebieski łączy się z żółtym i jest to przełęcz pod Kłodzką Górą. Tutaj wkraczamy na ten drugi szlak i rozpoczynamy ostatnie podejście na wierzchołek Kłodzkiej Góry.

Wieża widokowa coraz bliżej.
Wieża widokowa coraz bliżej.

Punktualnie o godzinie 10:00 meldujemy się na szczycie. Tak więc marsz zajął nam jakieś 1,5 godziny. Pierwsze co robimy to przyglądamy się nowej wieży widokowej, która z dołu budzi respekt i robi niesamowite wrażenie – jest potężna (z tego co czytałem to najwyższa w polskich Sudetach). Po chwili decydujemy się wejść na górę. Jako pierwszy na górze melduje się Tomasz, natomiast my z Panem Jureczkiem mamy problemy (wieżą strasznie buja). Pan Jureczek na wysokości środkowej kondygnacji się wycofuje, ja natomiast mając w głowie myśl, że na tej wieży może się odbyć egzamin przewodnicki naszego kursu sudeckiego przełamuję się i wchodzę na górę!

Udaje mi się to i w końcu kwadrans po godzinie 10:00 staję na szczycie wieży. Wieje tutaj bardzo mocny wiatr, przez co wieżą dosyć mocno buja. Niestety panorama widokowa jest bardzo ograniczona przez chmury – widać tylko najbliższe szczyty i miejscowości. To mi jednak jak na pierwszy raz tutaj wystarcza. Razem z Tomkiem robimy kilka pamiątkowych zdjęć, po czym schodzimy na dół.

Na dole czeka na nas Pan Jureczek do którego dołączamy. Decydujemy się na krótką przerwę aby coś zjeść. Robimy sobie również pamiątkowe zdjęcia i przybijamy pieczątki do książeczek. Na koniec warto dodać, że Kłodzka Góra (757 m.n.p.m.) to drugi pod względem wysokości szczyt Gór Bardzkich, położony w ich południowo-wschodniej części.

Należy do głównego grzbietu Gór Bardzkich, stanowiąc jego zwornik (rozróg) z odchodzącymi w czterech kierunkach grzbietami. Na południe odchodzi główny grzbiet przez Jelenią Kopę, Grodzisko i Podzamecką Kopę do Przełęczy Kłodzkiej, gdzie łączy się z Górami Złotymi. Na północ odchodzi główny grzbiet przez Gajnik, Ostrą Górę, Przełęcz Łaszczową i Łaszczową, gdzie się rozgałęzia na kilka ramion. Na południowy zachód, w stronę Kłodzka odchodzi najdłuższy grzbiet z Jedlakiem, bezimienną kotą 615, Obszerną, Kostrą (503,2 m n.p.m.) i Szyndzielnią. Najkrótszy grzbiet z Szeroką Górą odchodzi na wschód, w stronę Lasek.

Kłodzka Góra zbudowana jest z dolnokarbońskich szarogłazów i łupków należących do struktury bardzkiej. Na szczyt prowadzi żółty szlak pieszy wychodzący z Kłodzka. W XIX wieku będącym czasem rozkwitu turystyki na ziemi kłodzkiej, szczyt nie cieszył się uznaniem, ustępując popularności pobliskiej Ostrej Górze (752 m n.p.m.). Kłodzka Góra należy do Korony Gór Polski, gdyż w okresie jej ustanawiania była uważana za najwyższy szczyt. Najnowsze pomiary geodezyjne wykazały, że wyższa jest Szeroka Góra (765 m n.p.m.).

Kłodzka Góra zdobyta!
Kłodzka Góra zdobyta!
Nowa wieża widokowa na Kłodzkiej Górze.
Nowa wieża widokowa na Kłodzkiej Górze.
Szeroka Góra (765 m.n.p.m.).
Szeroka Góra (765 m.n.p.m.).
Widok w stronę miejscowości Laski.
Widok w stronę miejscowości Laski.
Centralnie Jelenia Kopa (754 m.n.p.m.), a dalej Grodzisko (734 m.n.p.m.).
Centralnie Jelenia Kopa (754 m.n.p.m.), a dalej Grodzisko (734 m.n.p.m.).
Widok w kierunku Podzamka.
Widok w kierunku Podzamka.
Widok w stronę Jedlaka (657 m.n.p.m.).
Widok w stronę Jedlaka (657 m.n.p.m.).
Widok w stronę Kotliny Kłodzkiej.
Widok w stronę Kotliny Kłodzkiej.
Kłodzko!
Kłodzko!
Widok w stronę Gajnika (747 m.n.p.m.) i Ostrej Góry (751 m.n.p.m.).
Widok w stronę Gajnika (747 m.n.p.m.) i Ostrej Góry (751 m.n.p.m.).
Kłodzka Góra zdobyta.
Kłodzka Góra zdobyta.

Chwilę później decydujemy się ruszyć w dalszą drogę. W planie mamy na dziś jeszcze zdobyć najwyższy szczyt pasma – Szeroką Górę. Tak więc ruszamy i kierujemy się w stronę łączenia szlaków żółtego i niebieskiego na przełęczy pod Kłodzką Górą. Stąd odchodzi również nieoznakowana ścieżka, która doprowadzić ma nas na szczyt. Mimo, że brak jest oznaczeń na szczyt bardzo łatwo trafić. Wystarczy cały czas kierować się ścieżką ku górze. W pewnym miejscu skręca ona w prawo i po kilkudziesięciu metrach wyprowadza na wierzchołek Szerokiej Góry (765 m.n.p.m.). Sam szczyt nie oferuje żadnych widoków, jest tutaj jedynie tabliczka szczytu wykonana z anteny satelitarnej co też jest dosyć ciekawe.

Szeroka Góra (765 m.n.p.m.) to najwyższy szczyt Gór Bardzkich. Ostatnio przeprowadzone pomiary wykazały, że jest wyższy od Kłodzkiej Góry. Na szczycie znajduje się trwały znak geodezyjny świadczący o pomiarach dokonanych przez geodetów. Wzniesienie o niewyraźnie zaznaczonym wierzchołku, wyrasta na północny wschód od Kłodzkiej Góry, w postaci małego, rozległego grzbietu o stromo opadających południowych i północnych zboczach. Wznosi się w masywie Kłodzkiej Góry, na północny wschód od niej, jako słabo zaznaczona kulminacja, w rozległym krótkim ramieniu odchodzącym od Kłodzkiej Góry. Położenie góry, między Kłodzką Górą i wzniesieniem Jeleniec, oraz rozległy mało wyniesiony wierzchołek, czynią górę trudno rozpoznawalną w terenie. Szczyt zbudowany z dolnokarbońskich szarogłazów i łupków struktury bardzkiej, na wschodnim podnóżu występują gornokarbońskie granitoidy i granodioryty masywu kłodzko-złotostockiego, tworzące także przebicie struktury bardzkiej. Na północny zachód od szczytu pojawiają się niewielkie wkładki dewońskich szarogłazów i łupków.

Po zrobieniu pamiątkowych fotek, które są nam niezbędne do książeczek turystycznych – szczyt ten zaliczany jest m.in. do Diademu Polskich Gór; ruszamy w drogę powrotną. Rozpoczynamy marsz w kierunku niebieskiego szlaku turystycznego idąc ścieżką, którą wchodziliśmy na szlak. Nie kierujemy się jednak na przełęcz, tylko w pewnym momencie idziemy inną ścieżką przed siebie, aż wychodzimy na szlaku turystycznym.

Ruszamy na Szeroką Górę.
Ruszamy na Szeroką Górę.
Ścieżka jest dobrze widoczna.
Ścieżka jest dobrze widoczna.
Szeroka Góra zdobyta.
Szeroka Góra zdobyta.
Szeroka Góra zdobyta!
Szeroka Góra zdobyta!

Przed nami teraz powrót tą samą trasą, którą wchodziliśmy. Docieramy na Gajnik, z którego schodząc wychodzimy na polanę widokową. Pogoda się znacznie poprawiła dzięki czemu mamy widok na nieco szerszą panoramę widokową. Dlatego też robimy sobie tutaj przerwę na pamiątkowe fotki. Po czym ruszamy dalej.

Widoczna Ostra Góra.
Widoczna Ostra Góra.
Widoki z okolic Gajnika.
Widoki z okolic Gajnika.

Podchodzimy na Ostrą Górę. Na szlaku co warte podkreślenia coraz więcej osób, to znak, że wieża widokowa zaczyna przyciągać turystów. My natomiast cieszymy się, że wieżę już mamy zdobytą bowiem teraz na wierzchołku Kłodzkiej Góry zapewne jest spora liczba osób. Schodzimy sobie spokojnie z Ostrej Góry na Przełęcz Łaszczową gdzie docieramy około godziny 12:00 kończąc tym samym naszą dzisiejszą wycieczkę.

Podsumowując za mną kolejna udana górska wycieczka. Tym razem z chłopakami przeszliśmy krótką, ale bardzo ciekawą trasę. Zdobyliśmy także słynną już wieżę na Kłodzkiej Górze. Polecam Góry Bardzkie w tym rejonie jako ciekawą propozycję na weekendowe spacery.

O Adrian Kołodziej 228 artykułów
Cześć. Nazywam się Adrian i jestem Przewodnikiem Górskim Sudeckim. Od urodzenia związany jestem z Nysą (woj. Opolskie), a swoją przygodę z górami rozpocząłem w 2007 roku w Tatrach. Od tamtej pory turystyka to część mojego życia. Swoją pasję postanowiłem rozwijać poprzez utworzenie w 2013 roku bloga Świat Gór, gdzie dziś prezentuję moją turystyczną działalność.

2 Komentarze

  1. Bardzo przydatne są takie dokładne opisy tras, zwłaszcza dla amatorów chodzenia po górskich szlakach. Na pewno nie jedna osoba z tego skorzysta, pozdrawiam i życzę powodzenia na dalszych wyprawach!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.