30 Festiwal Górski im. Andrzeja Zawady – czas na chwilę wspomnień z jednej z największych imprez turystycznych w naszym kraju. Zapraszam do lektury.

Wstęp

Sporo czasu minęło od 30 Festiwalu Górskiego im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju. Na blogu też mało się pojawiało, ale wraz z Nowym Rokiem trzeba wrócić do pisania! W ubiegłym już roku po raz czwarty miałem przyjemność wziąć udział w tym niesamowitym wydarzeniu. Ubiegłoroczna edycja była wyjątkowa, a to za sprawą okrągłego jubileuszu, wydarzeń z września 2024 oraz gości festiwalu.

Wszyscy wiemy jednak co wydarzyło się kilka dni po 29 Festiwalu. Powódź przyniosła ogromne zniszczenia w Lądku-Zdroju. W akcję pomocową bardzo mocno włączyli się organizatorzy, którzy w programie 30 jubileuszowej edycji uwzględnili kilka punktów programu związanych z powodzią. Wiele osób zastanawiało się czy Festiwal się odbędzie ze względu na powódź – udało się!

Sam Festiwal Górski im. Andrzeja Zawady to jedno z najważniejszych wydarzeń Ludzi Gór w naszym kraju, a zarazem najstarsza tego typu impreza w Polsce i jedna z największych na świecie. To właśnie w Lądku Zdroju w 1995 roku po raz pierwszy spotkali się pasjonaci, aby – wtedy jeszcze pod nazwą Przegląd Filmów Górskich – rozmawiać, oglądać i wsłuchiwać się w rozmaite opowieści. Pomysłodawcą wydarzenia był znany w środowisku górskim Zbigniew Piotrowicz. Od pierwszej edycji Festiwalu wiele się zmieniło, między innymi od 2001 roku festiwal nosi nazwę imienia Andrzeja Zawady.

Rokrocznie najważniejszym punktem programu jest Festiwal Filmów Górskich, podczas którego prezentowanych jest kilkadziesiąt tytułów zgłoszonych i zakwalifikowanych do konkursu filmowego. W czasie gali zwieńczającej Festiwal wyłaniani są zwycięzcy spośród kilku kategorii. Kolejnym ważnym punktem programu jest Festiwal Literatury Górskiej. Poranne rozmowy na trawie, wspólne czytanie, spotkania autorskie oraz jako wisienka na torcie – gala ogólnopolskiego konkursu książkowego. Dla tych, którzy chcą zasilić swoje biblioteczki, co roku funkcjonuje festiwalowa księgarnia, w której można zdobyć dedykacje autorów książek. W tym roku nowością ma być konkurs LaMPA, czyli konkurs fotograficzny.

Program Festiwalu wypełniają również prelekcje wybitnych światowych himalaistów, alpinistów i wspinaczy. Podczas festiwalu odbywają się również liczne warsztaty z tematyki górskiej w tym m.in.: warsztaty wspinaczkowe, sprzętowe, pierwszej pomocy, zachowań w górach, suplementacji czy dobrego przygotowania do bezpiecznych górskich wędrówek. Dużą popularnością na festiwalu cieszą się także wycieczki górskie, które każdego roku prowadzą znane osobistości świata gór.

Dzięki podjętej już jakiś czas temu współpracy, po raz kolejny jako Świat Gór mogłem wziąć udział w Festiwalu wraz z akredytacją medialną, za co serdecznie dziękuję organizatorom. A jak było na 30 jubileuszowej edycji? Szczegóły poniżej. Miłej lektury.

30 Festiwal Górski – dzień I

Odkąd zacząłem jeździć na Festiwal Górski mój pierwszy dzień starałem się zaczynać górską wycieczką. W tym roku ze względu na inne zobowiązania, musiałem nieco skorygować swoje plany i do Lądka-Zdroju docieram dopiero około godziny 14:00. Pierwsze co rzuca mi się w oczy to brak mostu przy ulicy Kościuszki, gdzie w pobliżu przeważnie parkowałem. Tutaj zniszczenia powodzi widać bardzo mocno. Auto udaje mi się jednak zaparkować nieco dalej i ruszam do biura aby odebrać pakiet wejściowy – opaskę, identyfikator mediów i gadżety.

Po odebraniu pakietu w Kinoteatrze, wychodząc na zewnątrz trafiam na prelekcję Łukasza Supergana na temat: „Szlaki Europy. 40 najpiękniejszych tras trekkingowych”. Łukasza chyba nie trzeba przedstawiać, to człowiek który pokonał pieszo dziesiątki tysięcy kilometrów szlaków. Dwukrotne przeszedł Łuk Karpat, dokonał trawersu Grenlandii, zimowego trawersu Islandii i przeszedł irański łańcuch gór Zagros. Długodystansowe wyprawy to jego pasja i spełnienie marzeń.

Ta prelekcja to była opowieść o jego najnowszej książce w której zachęca do podjęcia wyzwania wielodniowej wędrówki i odkrywania w ten sposób piękna Europy. W swojej prezentacji Łukasz przedstawił kilka wybranych spośród 40 tras, które opisał w książce, wszystko okrasił także cennymi praktycznymi wskazkówkami. Prelekcje Łukasza Supergana są zawsze świetne i warto się na nie wybrać.

Tuż po prelekcji, mając jeszcze chwilę czasu do uroczystego otwarcia na które planuję się wybrać, postanowiłem wybrać się na mały spacer, aby zapoznać się ze wszystkimi lokalizacjami, które zostały zmienione ze względu na zniszczenia powodziowe. Kinoteatr został wyłączony (znajduje się w nim tylko biuro – sala w której odbywały się prelekcje została wyłączona), a przed nim uruchomiono Amfiteatr 4Chelllenge (w którym odbyła się prelekcja Łukasza Supergana), natomiast koncerty będą się odbywały na parkingu wyciągu nieco dalej od całego miasteczka festiwalowego. Pozostałe lokalizacje jak się okazało zostały bez zmian.

Mamy jubileusz i z tej okazji organizatorzy przygotowali w ramach otwarcia Festiwalu coś niesamowitego, a mianowicie Galę Gal, podczas której zaplanowano uroczyste otwarcie 30 Festiwal Górski oraz wręczenie nagród w konkursach: fotografii górskiej, książki górskiej i filmu górskiego.

Tradycyjnie na początek wyszli konferansjerzy festiwalu, którzy zaprosili na scenę Dyrektora Festiwalu Macieja Sokołowskiego, który uroczyście wita wszystkich uczestników. Tuż po nim głos na scenie zabierają członkowie zespołu organizacyjnego oraz Burmistrz Lądka Zdroju – Tomasz Nowicki. Co ciekawe na scenę zostaje zaproszony także Ambasador Szwajcarii w Polsce Fabrice Filliez. Po chwili wszyscy wspólnie zostają zaproszeni do przecięcia wstęgi, czym oficjalnie rozpoczynają 30 Festiwal Górski w Lądku-Zdroju.

Tuż po ceremonii otwarcia rozpoczyna się „Pojedynek 30-lecia”. Na scenę zaproszeni zostają: Tomasz Jachimek, Wojtek Heliński i Szymon Jachimek, którzy poprowadzą trzy rozstrzygnięcia konkursów: filmowego, literackiego oraz fotograficznego. W poprzednich edycjach odbywały się one oddzielnie w różnych dniach. Już początek tego pojedynku zapowiada się ciekawie, bowiem jak zapowiedziała wspomniana trójka, każdy będzie chciał wypaść jak najlepiej i już na samym początku zaczynają sobie dogryzać.

Na początek na scenie zostaje Tomasz Jachimek, który w przezabawny sposób poprowadził galę fotograficzną, a wyniki konkursu prezentują się następująco:

– Pejzaż – I miejsce Paweł Koziorowski za zdjęcie pt. „Pierwszy promień słońca w dolinie”

– Kultura i społeczność górska – I miejsce Anna Hernandez za zdjęcie pt. „Zerkadło”

– Sudety: góry i kultura – I miejsce Daniel Koszela za zdjęcie pt. „Zorza nad Śnieżką”

– Seria – I miejsce Agnieszka Król za zdjęcie pt. „Zimy już nie ma”

– Young – I miejsce Kamil Fober za zdjęcie pt. „Dynamiczny wschód”

– Nagroda publiczności – Marcel Maciołek za zdjęcie pt. „Na granicy dnia i nocy”

Następnie na scenę zaproszony zostaje Wojciech Heliński, który poprowadził galę konkursu na Książkę Górską Roku im. Wawrzyńca Żuławskiego, a wyniki konkursu prezentują się następująco:

– Nagroda Główna Grand Prix – I miejsce Krzysztof Marchlewicz „Od Townsona do Conradów. Brytyjczycy w Tatrach i o Tatrach w długim wieku XIX”

– Literatura Non-Fiction – nagroda ex aequo: Will Cockrell „Korporacja Everest. O zapaleńcach, awanturnikach i ich biznesie na dachu świata” oraz Wade Davis „W stronę ciszy. Wielka wojna, Mallory oraz podbój Everestu”

– Literatura fikcjonalna – I miejsce Jarosław Szczyżowski „Błędne łąki”

– Biografie, eseje, szkice, opracowania naukowe i popularnonaukowe – I miejsce Beata Słama „Planeta Hala. Opowieści z Hali Gąsienicowej”

– Przewodniki i informatory – I miejsce Damian Granowski „50 tatrzańskich klasyków. Przewodnik wspinaczkowy dla początkujących taterników i zaawansowanych turystów”

– Albumy – w tej kategorii nagrody nie przyznano

– Literatura dla dzieci – I miejsce Gabriela Rzepecka-Weiss „Pola w górach”

Na sam koniec na scenę zostaje zaproszony Szymon Jachimek, który za zadanie miał poprowadzić galę Konkursu Filmowego, którego wyniki prezentują się następująco:

– Grand Prix – „Champions of the Golden Valley”

– Najlepszy Film Polski – „Bezdroża”

– Najlepszy Film Wspinaczkowy – „The walk of life”

– Najlepszy Film w kategorii Ludzie i Góry – „Snow leopard sisters”

– Najlepszy Film o Sportach Górskich – „Riders on the storm”

– Najlepszy Film o Sportach Zimowych – „Run again”

– Najlepszy Film o Przygodzie i Eksploracji – „Big water theroy”

– Najlepszy Film Krótkometrażowy – „The smoke that thunders”

– Wyróżnienie – „Lamo auru. Old forest, new lines”, „Twórcy”

– Nagroda Publiczności – I miejsce „Riders of the storm”

Po ceremonii otwarcia zostaję w namiocie, bowiem teraz prezentowany będzie film otwarcia na który wybrano „Champions of the Golden Valley”, który jak się okazało jest poruszającym dokumentem, który z niezwykłą wrażliwością opowiada o pasji rodzącej się w najmniej oczywistym miejscu – górskich wioskach prowincji Bamian w Afganistanie. Film pokazuje mieszkańców odkrywających radość narciarstwa mimo skromnych warunków, prowizorycznego sprzętu i surowej rzeczywistości codziennego życia.

Centralną postacią jest trener Alishah Farhang, który nie tylko uczy techniki jazdy, ale przede wszystkim buduje wspólnotę opartą na koleżeństwie, wsparciu i radości ze wspólnej zabawy. Zawody narciarskie stają się tu symbolem nadziei i normalności, a sport – przestrzenią wolności.

Dramatyczny zwrot następuje wraz z kryzysem politycznym i powrotem Talibów do władzy. Film w przejmujący sposób ukazuje losy młodych sportowców i trenera zmuszonych do ucieczki z kraju, konfrontując sportowe marzenia z doświadczeniem uchodźctwa. „Champions of the Golden Valley” to nie tylko opowieść o rywalizacji na stoku, lecz przede wszystkim refleksja nad siłą wspólnoty, odpornością ducha i pytaniem, czym naprawdę jest mistrzostwo.

W ten sposób kończę pierwszy dzień Festiwalu Górskiego. Tradycyjnie już nie mam ogarniętego noclegu w Lądku-Zdroju stąd ruszam w drogę powrotną do domu.

30 Festiwal Górski – dzień II

Czas na drugi dzień festiwalu, na który można powiedzieć bardzo czekałem, bowiem na ten dzień organizatorzy zaplanowali spotkanie z Simone Moro z którym spotkanie było jednym z moich turystycznych marzeń. Ten dzień na Festiwalu nie spędzę sam, razem ze mną z Nysy rusza Dorotka, która będzie mi dziś towarzyszyć i będziemy razem ten dzień spędzać na 30 Festiwal Górski.

Rankiem ruszamy z Nysy w stronę Lądka-Zdroju, a na miejscu meldujemy się około godziny 9:00. Szybko ruszamy do Kinoteatru, aby odebrać akredytację dla Dorotki i ruszamy do Wielkiego Namiotu, gdzie na 9:45 organizatorzy zaplanowali ciekawą prelekcję Karola Nienartowicza pt. „Najpiękniejsze górskie szlaki w polskich górach”. Po drodze spotykamy Justynę z bloga Hasające Zające z którą witamy się i robimy pamiątkowe zdjęcie. To są plusy takich wydarzeń, że można spotkać wielu znajomych.

Spotkanie z Karolem związane jest oczywiście z jego książką pt. „Njpiękniejsze szlaki w polskich górach. Przewodnik dla fotografów i turystów”. Karol Nienartowczy to górski fotograf, pisarz, podróżnik, jury konkursu fotograficznego LaMPA (Lądek Mountain Photo Awards). Jego książka przedstawia 52 propozycje najpiękniejszych fotograficznie szlaków w polskich górach. Znalazły się więc w niej wyjątkowe plenery: skuta lodem Śnieżka w promieniach wschodzącego słońca, skalne labirynty Szczelińca Wielkiego, zachwycające panoramy Tatr podziwiane z Gorców, Podhala i ze Spiszu, drewniane cerkwie Beskidu Niskiego, barwne bieszczadzkie połoniny, skalisty szczyt Kościelca i świętokrzyskie gołoborza. W trakcie prelekcji Karol przedstawił kilka ciekawych tras na wycieczkę z aparatem i zdradził kilka ciekawostek jak robić dobre zdjęcia na szlaku.

Tuż po inspirującym spotkaniu z Karolem Nienartowiczem zostajemy dalej w Wielkim Namiocie, bowiem organizatorzy zaplanowali ciekawe spotkanie pt. „Śladami wybitnych himalaistów i alpinistów. Złota Dekada Himalaizmu Polskiego i Klubu Wysokogórskiego Katowice”, a na scenie pojawiają się dwie legendy: Janusz Majer oraz Krzysztof Wielicki. Panowie podczas spotkania opowiedzieli o dokonaniach Kukuczki, Hajzera czy Pawłowskiego oraz o swoich wyczynach. O ich klubie było bardzo głośno w latach 80. XX wieku. W okresie 1982-1989 klub zorganizował 14 wypraw w góry Azji. W tym okresie były też wyprawy do Ameryki Południowej i Afryki. Janusz Majer przedstawił też projekt Centrum Himalaizmu im. Jerzego Kukuczki, które powstaje w Katowicach, którego wystawa ma opowiadać o Złotej Erze Polskiego Himalaizm – nie tylko o Jerzym Kukuczce, ale również o innych bohaterach tego okresu: Wandzie Rutkiewicz, Wojtku Kurtyce, Andrzeju Zawadzie, Krzysztofie Wielickim i wszystkich środowiskach lokalnych, jak zakopiańczycy, kluby z Gliwic, Katowic, Poznania, Trójmiasta, Wrocławia.

Za nami ciekawa prelekcja, ale teraz czas trochę się ruszyć. Nieco zasiedzieliśmy się w Wielkim Namiocie, dlatego po zakończeniu prelekcji ruszamy na spacer po Strefie EXPO, która jak co roku jest bardzo bogata w liczne stragany. Zaopatrujemy się nawet w grę „Zdobywcy” – będzie idealna na jesienne wieczory. Trafiamy także na stoisko firmy 4challenge, gdzie Łukasz Supergan zaczyna warsztaty „Ekwipuek na szczyty pięcio i sześciotysięczne”. Warsztaty Łukasza to zawsze spora dawka wiedzy, tej wysokości szczyty jak na razie dla nas pozostają w sferze marzeń, ale zawsze warto posłuchać i dowiedzieć się jaki sprzęt jest potrzebny w wysokie góry, co jest niezbędne aby bezpiecznie zdobywać szczyty oraz jak się przygotować do takiej wyprawy.

Rozruszani wracamy do Wielkiego Namiotu na spotkanie z kolejną legendą. Tym razem w podróż po Złotej Erze Polskiego Himalaizmu zaprasza nas Leszek Cichy. W swej prelekcji legenda polskiego himalaizmu opowiedziała o najważniejszych dokonaniach polskich himalaistek i himalaistów – od Nanda Devi East w roku 1939 po legendę Lodowych Wojowników.

Za nami ciekawa lekcja historii. Opuszczamy Wielki Namiot i ruszamy na obiad, bowiem przed nami jeszcze wieczór pełen wrażeń i spotkanie na które osobiście bardzo czekam. Dziś spełni się jedno z moich turystycznych marzeń. Na godzinę 16:15 w Wielkim Namiocie organizatorzy zaplanowali spotkanie z Simone Moro jednym z najlepszych himalaistów świata. Od zawsze chciałem spotkać Simone i dziś nadarzy się okazja. Ten bowiem przygotował na spotkanie prelekcję pt. „Himalaista, który nauczył się latać, by ratować życie innych. Simone Moro – między dawnym, a nowoczesnym himalaizmem”.

Bardzo żywiołowo Simone został przywitany przez wypełniony po brzegi Wielki Namiot, razem z nim na scenie pojawia się Mariusz Biedrzycki, który będzie tłumaczyć spotkanie. Simone jest nie tylko himalaistą, ale także alpinistą i pilotem śmigłowcowym, znany przede wszystkim z pierwszych zimowych wejść na ośmiotysięczniki.

To co dziś wyróżnia Simone to fakt, że poza wspinaczką jest także zawodowym pilotem śmigłowca. Prowadził akcje ratunkowe w Himalajach, zakładał bazy śmigłowcowe i szkolił pilotów w Nepalu. W 2013 roku założył firmę Kailash Helicopter Services, wspierającą ratownictwo górskie w trudno dostępnych rejonach. I właśnie o swojej działalności bardzo dużo Simone opowiedział w prelekcji.

Oczywiście nie zabrakło tematów związanych z pierwszymi wejściami zimą na ośmiotysięczniki, współpracą z polskimi himalaistami i o jego podejściu do gór wysokich, bowiem Simone jest uznawany za łącznika między dawnym a nowoczesnym himalaizmem – łączy doświadczenie, technikę i etykę działania z odwagą eksploratora.

Spotkanie było niesamowite, a zakończyło się owacją na stojąco dla Simone. Jestem pełen podziwu dla jego działalności, a tuż po spotkaniu biegniemy z Dorotką do Księgarni Festiwalowej, ustawiamy się w kolejkę – dosyć długą i czekamy z nadzieją na autograf od Simone i wspólne zdjęcie. Udaje nam się, z czego bardzo się cieszymy. Marzenie spełnione!

A to nie koniec wieczory. Po wspólnej fotce z Simone mieliśmy w planie wrócić do Wielkiego Namiotu na spotkanie z Lynn Hill, ale stwierdziliśmy, że mamy kawałek do przejścia aby dostać się do strefy koncertów. Trochę zeszło nam czekając na spotkanie z Simone, dlatego odpuszczamy Wielki Namiot i ruszamy na koncert Starego Dobrego Małżeństwa. Osobiście już byłem na ich koncercie, ale Dorotka nie, a że ja bardzo lubię ich twórczość, wiedziałem, że to będzie dobry wieczór. I nie myliłem się, bowiem SDM zagrali fenomenalny, blisko dwugodzinny koncert.

W ten sposób kończymy drugi dzień Festiwalu Górskiego i ruszamy w drogę powrotną do domu. To był dzień pełen niesamowitych wrażeń;

30 Festiwal Górski – dzień III

Trzeci dzień na Festiwalu Górskim zapowiada się równie ciekawie, z tym, że dziś ponownie sam. Dorotka ma inne plany, dlatego samemu wracam do Lądka-Zdroju, aby spędzić kolejny świetny dzień na największej imprezie ludzi gór w tym kraju.

Dzień zaczynam jednak od trudnego i ciężkiego tematu. Wszyscy pamiętają wrzesień 2024 roku, kiedy to tydzień po poprzedniej edycji Festiwalu, w dolinie Białej Lądeckiej miała miejsce katastrofalna powódź, którą spotęgowała przerwania zapory w Stroniu Śląskim. Zniszczenia były ogromne, a odbudowa wciąż trwa.

Organizatorzy przygotowali specjalne spotkanie z dyrektorem fesitwalu Maciejem Sokołowskim, który podczas wzruszającego i pełnego emocji spotkania zdał raport z działań ekipy festiwalowej i przedstawił wszystko to co działo się w trakcie powodzi, jak i po niej. Festiwal Górski od samego początku uruchomił swój punkt pomocowy, ogłosił zrzutkę na pomoc powodzianom i przez cały roku działał, aby usuwać skutki powodzi. W trakcie prelekcji Maciej rozliczył także zbiórkę finansową na której udało się zebrać ponad 1.700.000 zł. Mogliśmy się dowiedzieć o tym na co te środki zostały przeznaczone. Było sporo o pomocy humanitarnej, ale także o społeczeństwie obywatelskim. Na scenie wystąpili także bohaterowie tamtych dni – poszkodowani, strażacy, wolontariusze i darczyńcy. Na początku padło pytanie od Macieja: „czy daliśmy wszyscy radę?”. Po tej prelekcji mogę odpowiedzieć stanowczo: TAK!. To co Maciej i jego ekipa zrobiła, było niesamowite i zasługuje na wielkie słowa uznania.

W trakcie prelekcji Maciej Sokołowski przedstawił wzruszający film stworzony do utworu „NIEZATAPIALNI” napisanego specjalnie aby upamiętnić powódź na terenach Lądka-Zdroju i Stronia Śląskiego w niedzielę 15 września 2024 roku i dramatyczne wydarzenia po wypłukaniu wałów na zaporze w Stroniu Śląskim. Materiały video nagrane są przez członków grupy Lądecko-Strońskie Archiwum, lub też innych, który zareagowali na apel udostępnienia multimediów do tego celu.

Spotkanie nieco się przedłuża, dlatego też tuż po nim zostaję w Wielkim Namiocie, bowiem w programie teraz spotkanie z Lodowymi Wojownikami. Na scenę wychodzą Krzysztof Wielicki, Simone Moro, Leszek Cichy oraz Janusz Gołąb, którzy zabierają nas w podróż o zimowej eksploracji Himalajów. W trackie spotkania mogliśmy wysłuchać historii od d zdobycia zimą szczytu Noszak w Hindukuszu poprzez wyprawę na Mount Everest w 1980 roku, o sukcesach zimowych na Manaslu, Dhaulagiri, Cho Oyu, Annapurnę i Kanchendzongę. Było też o próbach zimowych na Makalu i Nanga Parbat (w tym o walce Tomka Mackiewicza), o tragicznej wyprawie zimowej na Broad Peak podczas której zginął Maciej Berbeka i Tomek Kowalski. Nie zabrakło także walki o zdobycie zimą K2, który to szczyt Polacy próbowali zdobyć trzykrotnie, a udało się to Szerpom na czele z Nimsdai Purja. To była kolejna ciekawa lekcja historii polskiego i nie tylko himalaizmu.

Po prelekcji mam sporo wolnego czasu, bowiem nie zaplanowałem sobie nic w grafiku, aż do godziny 15:45. Wiec teraz mam czas na wędrówkę po Strefie EXPO i pooglądanie tego co oferują wystawcy. W trakcie spaceru udaje mi się spotkać także Tomka Habdasa, który także dziś będzie miał ciekawą prelekcję na którą się oczywiście wybieram. Znajduję także czas na posiłek. Na godzinę 15:45 ruszam do Hotelu Alhambra, gdzie organizatorzy zaplanowali spotkanie z Łukaszem Bajdą, autorem książki „555 zagadek o Bieszczadach”, który zaprosił nas na spotkanie z Bieszczadami i opowieść o swojej książce.

Szybko wychodzę ze spotkania z Łukaszem Bajdą, bowiem tuż po nim w Base Camp prelekcja Tomka Habdasa, a temat, który bardzo mnie interesuje: „W cieniu olbrzymów. Trekking przez lodowiec Baltoro do bazy pod K2”. Jedno z moich życiowych marzeń. Wejście na K2 to marzenie zarezerwowane dla nielicznych. Ale droga pod jego potężne ściany jest w zasięgu o wiele większej liczby osób o czym właśnie Tomek ma opowiedzieć.

W swojej prelekcji Tomek przybliżył jak wygląda od samego początku do końca taki trekking do bazy pod K2. To podróż przez serce Karakorum – trasą wiodącą przez lodowiec Baltoro, jeden z największych i najbardziej widowiskowych lodowców świata, aż do legendarnej Concordii – miejsca, gdzie spotykają się potęgi: K2, Broad Peak, Gasherbrumy. Wspaniałe zdjęcia i filmy, okraszone ciekawą opowieścią. Czy to temat tylko dla himalaistów? Jak się okazuje nie! Każdy może tego spróbować, wystarczy odpowiednio się przygotować. A po spotkaniu pozostaje w głowie tylko – może kiedyś i mi się uda. Warto było przyjść na tą prelekcję.

Po spotkaniu z Tomkiem ruszam do Wielkiego Namiotu gdzie na 18:30 zaplanowano spotkanie pt. „Nieustannie głodni przygód! Sean Villanueva O’Driscoll oraz Nicolas Favresse górsko-muzycznie-filmowo!”. Nie miałem okazji zapoznać się z działalnością tych wspinaczy z Belgii, ale tytuł i opis prelekcji zachęcił mnie aby się wybrać. I nie pożałowałem!

W trakcie spotkania można było faktycznie pogubić się czy to był koncert czy prelekcja, a do tego film. Belgowie w fenomenalny sposób z żartem opowiedzieli o swojej działalności wspinaczkowej, okrasili to świetnymi utworami. Podczas prelekcji obejrzeliśmy film „REEL ROCK 19 – RIDERS ON THE STORM”, który opowiada o próbie pierwszego klasycznego przejścia legendarnej drogi Riders on the Storm na wschodniej ścianie Torre Central del Paine. To wspinanie wielkościanowe najwyższej próby, w ujemnych temperaturach i szalejących burzach śnieżnych. Zmaganiom Belgów ze skalnymi trudnościami i patagońskim klimatem towarzyszą muzyka na żywo, popcorn i mega pozytywna energia.

Te spotkanie było istnym szaleństwem, ale bardzo pozytywnie zakończyło mój trzeci dzień na 30 Festiwal Górski. Czas wracać do domu, a przede mną ostatni dzień imprezy.

30 Festiwal Górski – dzień IV

W końcu nastał ten smutny czas – ostatni dzień Festiwalu Górskiego. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy, ale pozostało mi jeszcze cieszyć się ostatnim dniem tego wspaniałego wydarzenia. O godzinie 8:00 melduję się w Lądku-Zdroju i ruszam pod pomnik Andrzeja Zawady. Nie udało mi się rozpocząć festiwalu od górskiej wycieczki, więc postanowiłem zakończyć festiwal górską wycieczką i zapisałem się na spacer na Trojak, który poprowadzi były burmistrz Lądka-Zdroju – Roman Kaczmarczyk.

Ciekawostką spaceru jest udział Simone Moro, Krzysztofa Wielickiego, Leszka Cichego oraz Mario Corradiniego. Taki skład zagwarantował niesamowitą frekwencję, bowiem w spacerze udział wzięło ponad 150 osób. Pogoda od rana sprzyja, więc spodziewamy się pięknych widoków ze szczytu. Nasz przewodnik prowadzi spokojnie grupę, ja idę z przodu wysłuchując ciekawostek. Co jakiś czas się zatrzymujemy aby wyrównać oddechy i zebrać grupkę w całość bo się trochę rozciągamy.

Mijamy drogę Górną Okólną za którą powoli wychodzimy na otwartą przestrzeń i pojawiają się widoki m.in. na Borówkową Górę. Co jakiś czas zatrzymujemy się aby zrobić zdjęcia i wysłuchać jakiś ciekawostek. W końcu w oddali wyłania się słynna platforma widokowa. Wychodzę trochę przed grupę żeby pierwszy dotrzeć na platformę i zrobić sobie w spokoju zdjęcia, co też mi się udaje. Ze szczytu roztaczają piękne widoki, mamy też inwersję. Znaczna część Kotliny Kłodzkiej jest we mgle. Pięknie to widać. Lądek tez jest super widoczny z góry.

Po chwili dociera reszta grupy, jest ona dzielona na trzy mniejsze tak aby każdy mógł spokojnie wejść na górę i podziwiać panoramę. Roman Kaczmarczyk z platformy opowiada o tym co widać, a na dole korzystamy z faktu, że Simone Moro i Krzysztof Wielicki nie wchodzą na platformę i mamy możliwość zrobić sobie pamiątkowe zdjęcia.

Dalej wycieczka prowadzi w stronę Kobylicznego Siodła i Drogą Malinową grupa ma zejść do Lądka-Zdroju. Ja urywam się na Kobylicznym Siodle i jedną z tras wędrówkowych schodzę do Lądka. Chcę zrobić sobie jeszcze trochę czasu na zakupy w oczekiwaniu na prelekcję Krzysztofa Wielickiego z Reinholdem Messnerem. Spotkanie na które wielu czeka zaplanowano na godzinę 13:15. Do tego czasu korzystam z straganów i udaje mi się upolować kilka fajnych rzeczy w dobrej cenie. Z zakupów jestem zadowolony.

W końcu ruszam do Wielkiego Namiotu. Udaje mi się zająć dobre miejsce, a o wspomnianej godzinie na scenę wchodzą dwie legendy, dwie górskie ikony – Krzysztof Wielicki i Reinhold Messner. Razem z nimi na scenę wchodzą Piotr Drożdż oraz Piotr Pustelnik, którzy będą odpowiednio prowadzić „Rozmowę wszech czasów” oraz tłumaczyć wypowiedzi Reinholda.

W trakcie prelekcji panowie opowiedzieli o przełomowych momentach w historii himalaizmu i podboju gór wysokich. O swoich rodzinach. O tym co wywarło na nich największy wpływ jako ludzi i wspinaczy, które osiągnięcia wspominają najbardziej. Było sporo o życiu, wartościach i oczywiście o górach. To było mocno refleksyjne spotkanie, które dostarczyło mocnych wrażeń i zakończyło się mocną owacją na stojąco dla dwóch wybitnych wspinaczy.

Za mną czwarta edycja festiwalu w której mogłem uczestniczyć. Nadal nieco żałuję, że dopiero od 2022 roku uczestniczę w tym wydarzeniu. Jednak wiem, że Festiwal trwa nadal, a ja już planuję wizytę na kolejnej edycji. Cieszę się również na zawartą współpracę medialną i mam nadzieję, że będzie ona trwała nadal. Wszystkich czytelników gorąco zachęcam do uczestnictwa w kolejnej edycji Festiwalu Górskiego, bo jest to niesamowite wydarzenie, zarazem największe w Polsce święto ludzi gór.